تبادلات شعری من و فاطیما

[ارغنون]

در اینجا، اخره بازی، نداری وقت بگریزی چرا از این خساست ها تو لبریزی؟ هزاران بیت خواهی گفت و من هم نیز بیا یک لحظه با شیرنی و صد چیزمیز بیا با روی خوش بنشین میان ما به چایی ها و شیرینی نکش مارا مدیری بس خسیسو خشک زیبا نیست به جز چایی خوشی ها چیست؟

ستون شعر تو افتاد و این است آخر بازی
بخواهم من ز تو اکنون یکی فالوده شیرازی(به عنوان جایزه)

چو پایان آمد اشعارت، غزلهایت کجا میشد؟
چو در فکر گذر بودی نه در فکر براندازی

اگر این وقت اعلا را به من میدادی و باهم
به جای این همه کل کل به جای شعر پردازی

بسی شیرینی و چایی گرفته بودی و اکنون
ز هر کس که بیندیشی ز مردان سرافرازی

ولی چون باختی اکنون و پایان شد غزلهایت
بباشی ساکت و خسته ،نوایی تلخ بِنوازی(benvazi)