بسته به شرایط پیامبر (ص) احکامی را صادر کرده انداینکه پیامبر اسلام بخواهند با حکم محارب مردم را در کنار خود نگه دارند طبق هیچ مبنا و مدرکی درست نیست چرا که ایشان مشهور به اخلاق کریمه بودند
و این حرف شما با اصل تشریع دین اسلام منافات دارد چرا که خداوند می فرماید: (انی بعثت لاتمم مکارم الاخلاق) و این دینی که برای اتمام اخلاق کریمانه ایجاد شده با اجبار و اکراه و ترغیب های غیر عقلانی سازگار نیست.
جدای از اینکه همان آیه (لا اکراه فی الدین) این ادعا را باطل می کند.
و بحث ارتداد و محارب هم مربوط به یک قضیه ی شخصیه در زمان پیامبر نیست بلکه حکم کلی دین اسلام است و در تمام زمانها جاری است.
مثلا ویران کردن مسجدی در مدینه که مکان تجمع منافقان بوده(در این مورد نمی توان گفت که حکم پیامبر غیر دینی بوده،چرا که شرایط خاص خود را داشته است)
با کمی مطالعه در مورد تاریخ صدر اسلام به موارد زیادی میتوان پی برد
بنده این حرف شما را قبول نمیکنمچطور ما قرآن رو منبع قرار دهیم و فهم خودمان را ملاک برداشت از آن قرار دهیم اما روایات اهل بیت علیهم السلام که تفسیر واقعی قرآن هستند رو کنار بگذاریم!
چرا که خداوند به همه انسانها قدرت تفکر و تعقل داده است
پس اگر عقل دیگری را بر عقل خود برتر دانیم ،به جد خطا رفته ایم
اگر طبق اصول و منطق از آیات استفاده کنیم ،به اندازه مفسران میتوانیم نظر دهیم
حرف من در درجه اول استفاده از منطق استاگر قرار است بحث منطقی پیش برود استدلالهابر پایه قضایای عقلی و منطقی خواهند بود و بحث های نقلی (قرآن روایات و ...) اصلا در آن لحاظ نمی شوند.
اگر هم قرار است که بر پایه قرآن بحث شود فکر نمی کنم ما از اهل بیت علیهم السلام قرآن شناس تر سراغ داشته باشیم.
گفتم برای استدلالهایی که پایه منطقی داشته باشند،به جای احادیث ،از آیات قرآن استفاده شود
اینکه برای هر روایت و حدیثی نقد کنیم ،وقت را به فنا می دهیم






پاسخ با نقل قول


علاقه مندی ها (Bookmarks)