تشكيل تيم مخترعين...

[farzadsw]

سلام
من مدتی هست دارم تاپیک رو دنبال می کنم ولی پستی ندادم.
به نظر میاد بحث ها داره چند شاخه میشه. عده ای هدفشون در این گروه کسب تجربه (فنی یا حتی کار گروهی) هست و عده دیگه ای برای تولید و ایجاد درآمد میخوان فعالیت کنن.
ابن دوتا هدف لزوما با هم منافاتی نداره ولی هدف اصلی مشخص نشه و ساختارها طبق اون شکل نگیره، بازده و کارایی گروه کم خواهد شد.
به عنوان مثال برای کسب تجربه نیازی به تخصص بالا نیست و چندان هم لازم نیست از کسی تعهد کتبی گرفته بشه، اما اگر هدف تجاری سازی باشه برعکس باید افراد تخصص داشته باشن و نقش قرارداد و تعهدها پررنگ تر میشه. حالا اینکه افراد چه میزان تخصص داشته باشن و چه مقدار سر ایجاد و پیگیری تعهدات سخت گیری بشه بستگی به این داره که هدف رو کدوم حالت در نظر بگیرید.
به نظر من اگر میخواید هر دو هدف رو پیش ببرید بهتره 2 گروه مجزا تشکیل بدید تا اینکه یک گروه با دو هدف باشه.

هچنین اگر قرار هست کار بر روی بستر اینترنت قرار بگیره بهتره هدف رو همون کسب تجربه در نظر بگیرید نه کار تجاری. چون برای کار تجاری نیاز به ایجاد تعهد، اعتماد، تعامل هست.
تعهد یعنی فرضا اقای x قرار هست تا دو روز دیگه فلان کار رو انجام بده، شما بتونی روی انجام این کار حساب باز کنید. وقتی محیط مجازی باشه آدم (به طور کلی) قضیه رو کمتر جدی میگیره و حتی ممکنه به خاطر مشکلات و مسایل دنیای واقعی که خیلی عینی و ملموس تر هستند، بعضی مسایل رو فراموش کنه ویا بهشون اهمیت نده . از اون طرف یکسری ضمانتها باید در محیط واقعی وجود داشته باشه که آقای x رو ملزم به انجام کار بکنه (اگه انجام نده ضرر بکنه).
اعتماد هم مسلما نیاز به شناخت داره و بدیهی هست شناختی که در ملاقات و جلسات حضوری ایجاد میشه خیلی عمیقتر خواهد بود.
تعامل هم برای کار گروهی خصوصا کارهایی که با ساخت و تولید مرتبط هست، حیاتیه. فرضا قرار هست یک ماشین لباس شویی ساخته بشه. اگه یکی بیاد بخشهای مکانیکی رو انجام بده یکی یکجای دیگه بخشهای الکترونیکی و یکی هم تو خونش طراحی بدنه و شکل رو بکنه، یا باید طراحی ها اینقدر دقیق و حساب شده باشه که مو لادرزش نره، یا باید مدام این اجزا رو برای هم پست کنن و با هم تطبیق بدن که اشتباهی پیش نیاد یا اینکه یک جا جمع بشن و با هم کار کنن. مسلما هزینه و ریسک حالت سوم خیلی کمتر خواهد بود (جمع شدن کنار هم).