به نظرم زندگی خصوصی ربطی به بازیگری و نقش داخل فیلم نداره
نه اینکه دیگه یه کسی که رسما داره میگه من کافرم بیاد نقش پیامبر رو بازی بکنه که حالت مسخره پیدا بشه
ولی تا جایی که بدون کنکاش و سرچ تو اینترنت نشه فهمید طرف زندگی خصوصیش چیه هیچ اشکالی نداره
(که به من و شما چه ربطی داره زندگی خود فرد بازیگر) مگه ما فضولیم - تو زندگی دیگران که نباید تجسس کرد
اینکه طرز تفکر شخص به نقش نمیخوره
این یه مسئله ی فنی هست که کارگردان باید بهش بپردازه
که متاسفانه خیلی بهش توجه نمیکنند - وقتی یه بازیگر به حرفی که میزنه معتقد باشه (منظور دین نیست - هر حرفی) مشخصا خیلی بهتر تاثییر میزاره و بازی بهتری از اب درمیاد و طبیعی میشه!(شاید طبیعی هم نباشه اما جذابتر میشه)
شاید برای همینه که بازیگر بهتر بودن رو معیار میکنند که بازیگر بتونه خودشو جای اون کاراکتر بزاره
ولی خب بازیگرای ایرانی و سینمای ایران رو نمیشه مقایسه کرد با هالیوود
مشخصا محمد رسول الله که تو مصر با بازیگرای هالیوودی ساختن خیلی بهتر از هر فیلم دیگه ای در میاد
چون بازیگر شاید 100 ها ساعت مطالعه میکنه یا حداقل زمان میزاره تا بفهمه حس دقیق فرد وقتی داشته یه جمله رو به زبون میورده چی بوده و همونو تو بازی ارائه بده
ولی کلا رد میکنم نظر پست اول رو مخصوصا









پاسخ با نقل قول


علاقه مندی ها (Bookmarks)