دوست گرامی حرف شما متین ولی با حرفتون موافق نیستم ،با اینکه کسی بخواد از سهمیه استفاده کنه برای قبولی در دانشگاه یا به خاطر موقعیتی که داره بخواد استخدام بشه موافق نیستم، اما یه سوال به نظر شما اگر همون پدری که شهید شده زنده می بود چه کارهایی برای موفقیت فرزندش می تونست انجام بده غیر از این بود که امکانات رفاهی و علمی رو برای فرزندش فراهم می کرد؟ حالا هم در نبود این پدر بزرگوار باید همون امکانات فراهم بشه نه اینکه طرف با سهمیه توی دانشگاه قبول بشه،اگر اون پدر زنده بود که نمیتونست بدون توجه به استعداد فرزندش و بدون توجه به رتبه ای که آورده دست فرزندش رو بگیره و ببره دانشگاه و بگه برو و در این دانشگاه ثبت نام کن مسلما فرزندش طبق رتبه ای که میاورد می تونست انتخاب رشته کنه پس این پدر نمی تونست به طور مستقیم برای فرزندش رتبه ایجاد کنه، مسلما با امکانات علمی که فراهم می کرد می تونست در آوردن رتبه ی بهتر به فرزندش کمک کنه. یعنی کاری که الان باید به جای سهمیه دادن اجرا بشه.







پاسخ با نقل قول


علاقه مندی ها (Bookmarks)