باسلام
آیه 243 سورۀ بقره در ارتباط با افرادی است که با بهانۀ اینکه در محل جهاد طاعون وجود دارد از رفتن به جهاد خودداری کردند. ماجرا گویا این بوده که:
شأن نزول:
از روايات استفاده ميشود، در يكي از شهرهاي شام، بيماري طاعون به عنوان مجازات اين گروه كه از جنگ به خاطر دور ماندن از بيماري طاعون، سرباز زده بودند، فراگير شد. و خداوند آنان را به همان چيزي كه از آن فرار ميكردند هلاك كرد. مدتها از اين جريان گذشته بود كه پيامبري از بني اسرائيل از خداوند درخواست زنده شدن آنان را كرد و خداوند دعاي او را اجابت كرد و آنان به زندگي بازگشتند.
مفسران، در اصل اين داستان و اين كه اين گروه عدهاي از بني اسرائيل بودند متفقند، اما درباره اين كه نام پيامبر اين گروه چه كسي بود، نظرهاي گوناگوني ارايه شده است.
برخي، هم نام پيامبر و هم آن كسي را كه دعا كرد تا آنان زنده شوند، "حزقيل" ميدانند. اما عدهاي نام پيامبر اين گروه را بيان نكرده ولي ميگويند كسي كه دعا كرد تا آنان زنده شوند، "حزقيل" بود. برخي ديگر نام پيامبري را كه دعا كرد، "شمعون" ميدانند. عدهاي نيز پيامبر اين گروه را بشر بن ايوب، معروف به "ذوالكفل" دانسته اند.(ر. ك: مجمع البيان، علامه طبرسي، ج 1، ص 269، منشورات دارمكتبه الحياه ، اعلام قرآن، دكتر خزائلي، ص 333، انتشارات اميركبير.) در صورتي كه نام اين پيامبر حزقيل باشد، وي طبق برخي از روايات سومين پيشواي بني اسرائيل بعد از موسيغ است كه بعد از يوشع بن نون و كالب بنِ يوقنا به پيشوايي رسيد. و اين حادثه در زمان وي رخ داد.
تعداد این افراد بیش از ده هزار نفر بوده است چون عرب به بیش از ده هزار «ألوف» و به کمتر از آن «آلاف» می گوید{صاحب تفسیر تبیان}
روایت دیگر{البته همه یک مطلب را بیان می کنند}{ برگرفته از سایت عترت و قر آن}
در يكى از شهرهاى شام بيمارى طاعون راه يافت و با سرعت عجيبى پيش رفت . مردم يكى پس از ديگرى از دنيا مى رفتند. در اين هنگام عده بسيارى به اين اميد كه شايد از چنگال مرگ رهايى يابند آن محيط و ديار را ترك گفتند. از آنجا كه آنها پس از فرار از ديار خود و رهايى از مرگ ، در خود احساس قدرت و استقلال نموده و با ناديده گرفتن اراده الهى و چشم دوختن به عوامل طبيعى دچار غرور شدند، پروردگار نيز آنها را در آن بيابان به همان بيمارى نابود ساخت . از بعضى روايات استفاده مى شود كه اصل پيدايش بيمارى مزبور در اين سرزمين به عنوان مجازات بود؛ زيرا پيشوا و رهبر آنان از ايشان خواست كه خود را براى مبارزه آماده كنند و از شهر خارج گردند. آنها به بهانه اين كه در محيط جنگ ، مرض طاعون هست از رفتن به ميدان جنگ خوددارى كردند.
پروردگار آنها را به همان چيزى كه از آن هراس داشتند و بهانه قرار مى دادند، مبتلا ساخت و بيمارى طاعون در آنها شايع شد. آنان خانه هاى خود را خالى و براى نجات از طاغوت فرار كردند و همگى در بيابان از بين رفتند.
مدت ها از اين جريان گذشت ، حزقيل كه يكى از پيامبران بنى اسرائيل بود از آنجا عبور مى كرد، از خدا خواست كه آنها زنده شوند. خداى تعالى دعاى او را اجابت كرد و آنها به زندگى بازگشتند.
در رابطه با درهم بودن یا موضوعات پراکنده:
همانطور که می دانیم قرآن به دوصورت نازل شده:
1- یکی نزول یکباره که بر قلب نازنین پیامبر(ص) در شب مبارک قدر نازل شده
2- دیگر نزول تدریجی بوده که طبق شرایط و اجتماع و اتفاقات نازل می شده
اول اینکه؛صفحات قرآن که ماها چاپ میکنیم باعث میشه اینقد آیه با آیۀ دیگری فرق داشته باشد. آیۀ اول این صفحه مربوط به چند آیۀ صفحۀ قبل می شود که در رابطه با طلاق و وظیفۀ مرد در برخورد باخانمش و... بوده است
بعد تمام یک سوره مربوط به یک موضوع نمی شود بلکه به موضوعات مختلفی می پردازد مثلا 5 یا چند آیه مربوط به احکام خانمها و چند آیه مربوط به توحید یا چند آیه مربوط به معاد و چند آیه در رابطه با جهاد و... است
سوم اگر برای هر موضوع یک سوره نازل میشد اونوقت باید هزاران جلد قرآن نازل می شد
قسمت عمدۀ سورۀ بقره در بیان این حقیقت است که بندگان خداوند باید به تمام کتابهای آسمانی ایمان داشته باشند و میان پیامبران الهی هیچ فرقی نگذارند و از این رو در این سوره، کافران و منافقان و اهل کتاب بخاطر فرق گذاشتن میان ادیان آسمانی و پیامبران الهی توبیخ و سرزنش شده اند.ودر قسمتهایی از این سوره علاوه بر این موضوع به برخی از احکام مانند:برگشتن قبله از بیت المقدس به سوی کعبه، حج، ارث، روزه و... اشاره کرده است.
اسم این سوره هم بخاطر گاو پر برکتی که به جوان بنی اسرائیلی بخاطر احترام به پدرش رسیده بود گذاشته شده است .{ماجرای این گاو در پستهای قبلی که خانم کریمی گذاشته بودند داده شده است}








پاسخ با نقل قول


علاقه مندی ها (Bookmarks)