دوست عزیز، به سایت علمی نخبگان جوان خوش آمدید

مشاهده این پیام به این معنی است که شما در سایت عضو نیستید، لطفا در صورت تمایل جهت عضویت در سایت علمی نخبگان جوان اینجا کلیک کنید.

توجه داشته باشید، در صورتی که عضو سایت نباشید نمی توانید از تمامی امکانات و خدمات سایت استفاده کنید.
نمایش نتایج: از شماره 1 تا 10 , از مجموع 19

موضوع: بیماریهای مشترک انسان و دام

Threaded View

پست قبلی پست قبلی   پست بعدی پست بعدی
  1. #14
    مدیر تالار بیماریها
    رشته تحصیلی
    ارشد ژنتیک کارشناسی میکروبیولوژی
    اکانت شخصی
    سونای
    نوشته ها
    46
    ارسال تشکر
    3,043
    دریافت تشکر: 287
    قدرت امتیاز دهی
    125
    Array

    پیش فرض پاسخ : بیماریهای مشترک انسان و دام

    نقل قول نوشته اصلی توسط نارون1 نمایش پست ها
    سلام

    به نظر من نگهداری حیوانات خانگی ، به شادی روانی انسانها کمک می کنند .

    کتابی که ترجمه و چاپ کردم ، یکی از مطالب کتاب در مورد این بود که حیوانات را دوست داشته باشیم و نتیجه تحقیقی که ارائه شده بود این بود :

    تعامل با حیوانات برای ما هم لذت فوری و هم احساس های مثبت طولانی مدت را فراهم می کند و شدیدا به شادی ما کمک می کند . آنهایی که به حیوانات اهلی و خانگی عشق می ورزند 22 درصد احتمالا بیشتر از آنهایی که اینطور نیستند احساس رضایت می کنند .

    ** که البته به دلیل مغایرت فرهنگی ، این قسمت از کتاب حذف شد .

    به هرحال نباید نادیده گرفته بشه که نگهداری حیوانات خانگی ، در آرامش و کاهش اضطراب موثر است .

    البته گاهی برخی افراد و خانواده ها به طور مثال به حدی به سگ عشق می ورزند که به عنوان فرزند تلقی می کنند . و گاها بیشتر از فرزندان به آنها محبت می کنند . به طوری که اثر سوء بر زندگی زناشویی و خانوادگی دارد ، این افراد مهمترین مسائل را نادیده می گیرند . لازم به ذکر است برخی افرادد افکار مدرنیته دارن و فقط به خاطر همرنگ جماعت ( افراد پیرامونشان ) بودن ،
    به این عمل مبادرت می ورزند .


    مقاله ای در این خصوص

    ترحم به حیوانات در قرآن کریم و روایات نیز سفارش شده است . و یکی از راههای انفاق را انفاق و نیکی به غیرهمنوع می داند ؛ یعنی نیکی کردن با موجوداتی مثل : چهارپایان ، پرندگان و نباتات .(1)

    همچنین روانشناسان معتقدند بهتر است مهربانی نسبت به حیوانات را به کودکان یاد بدهند .آموزش رفتار محبت آمیز با حیوانات به کودکان کمک می کند وقتی بچه ها بزرگ می شوند ، افرادی نجیب و فهیم و مسئولیت پذیر در جامعه باشند ( منبـــــع ).


    1 - پوروهاب ، محمد ( 1390 ) ." مهربانیهایت را قسمت کن " . تهران . کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان .





    سلام

    ممنون از حضورتون


    بله دقیقا...نمیشه این حس رضایتی رو که در نتیجه محبت به حیوانات بدست میاریم انکار کرد... و قابل قبوله

    حالا به بپیشنهاد مدیر محترم تالار پدافند غیر عامل میخوایم از لحاظ تهدید شناسی موضوع رو بررسی کنیم


    عطف به موضوع مطرح شده در بیماری های مشترک بین انسان و حیوانات ، به مواردی از قبیل تغییر دیدگاه شهروندان در ارتباط با نگهداری از حیوانات در زندگی های شهری و منازل با سبک فعلی

    ، و نیز تهدیداتی که از این موضوع متوجه عموم شهروندان خواهد بود میتوان پرداخت که این موضوع در دوشاخه ی مجزا از تهدید شناسی پدافند غیرعامل قابل بررسی است :

    1- تهدیدات نرم در تغییر نگرش مردم در ارتباط با نگهداری از برخی حیوانات در کنار خود به صورت بسیار نزدیک .

    2- تهدیدات بیولوژیک و انتقال بیماری های ساخته شده در آزمایشگاه های بیولوژیک توسط کشورهای مختلف برای نفوذ دادن این بیماری ها در درون جوامع از طریق حیوانات خانگی

    با حداقل بازتاب و فشارهای افکار عمومی مبنی بر عمدی بودن این اقدامات ضد بشری.
    مورد دوم از صحبت های ایشون رو به کمک Dr.vet تا حدی پیش بردیم...

    میمونه مورد اول که نیاز داریم از نگاه تخصصی شما قضیه رو ببینیم..

    همونطور که گفتم اینکه محبت به حیوانها ارامش میاره کاملا درسته... اما وقتی موارد بیولوژیک رو در نظر میگیریم.. ارتباط باید "تقریبا" در محدوده ای مشخص شده باشه که نتیجش ارامش بشه نه بروز مشکلاتی مثل بیماری و بالا رفتن تنوع بیماریها یا موردی که شما ذکر کردین (علاقه ی بیش از حد به حیون که در خانواده مشکل ایجاد کنه...) و یا اینکه از این ارتباط نزدیک بخواد عمدا در مبتلا کردن و پخش بیماری استفاده شه..

    بنابراین نیاز هست برا اینکه از نتایج سوء جلوگیری شه ، ارتباطی درست در پیش گرفته شه..

    در صورتی که تغییر نگرش یسری افراد رو در این امر به وضوح شاهدیم...

    این جمله شما فکر میکنم در همین راستا باشه
    لازم به ذکر است برخی افرادد افکار مدرنیته دارن و فقط به خاطر همرنگ جماعت ( افراد پیرامونشان ) بودن ،
    به این عمل مبادرت می ورزند .
    تو علم روانشناسی تعاریف یا زمینه های مشخصی برای این افراد در نظر گرفته شده ؟ و پیشنهادی برای مقابله یا پیشگیری ازین رفتارها وجود داره؟ ممنون میشم اگر این موردی رو که فرمودید برامون بیشتر توضیح بدید





اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •