تبادلات شعری من و فاطیما

[ارغنون]

تمام خاطراتم زنده شد ،حال خوشی بوده
میان شعر خود دیدم خیالی تخت و آسوده

دلم امروز رنجور است از شادی دگر دور است
و من هم گم شدم در خود به غربت گشتم آلوده

غزل ها گفته ایم اینجا ، هوایش پاک و بارانی
هوای پاک شعر من دگر گردیده پر دوده

شکفتن ها پس از خفتن پس از با یکدگر گفتن
دگر پژمردگی مانده و ذوقی سرد و فرسوده

خدایا ارغنون ها را تو ذوقی تا قیامت ده
نه چون ذوقم که فرسوده است شالوده

و کردی همچنین زنده تو هم بس خاطرات ما
به تو ذوقی دهد حتما خدای خوب و بس دانا

که باشد تا ابد کلا برایت زنده تا گویی
به روی سنگ قبر خود کلام و شعر زیبا را