سلام ممنونم از حضورتون در تاپیک
نه . حفظ شرایط روحی و روانی بیماران میتونه بخشی از روند درمان باشه و عده ای بتونن با این مسئله کنار بیان وبهبود پیداکنند چون میتونن راحتتر درمان وپروسه ی سخت درمانی رو تحمل کنن .اما واقعا این بیماری در مراحل پیشرفته فرد رو از پا در میاره و حفظ روحیه میتونه کیفیت زندگی اون فرد رو در مدتی که زنده هست بهبود ببخشه.
بله . مثلا خودممن ترشیجات و شوریجات یک سری مواد غذایی دیگه رو مصرف نمیکنم!!!
اما بابت ترس از ابتلا به سرطان نیست چراکه کلا مضر هستن.
درمان قطعی برای تمام سرطانها ممکن نیست چراکه وقتی سرطان پیشرفت کرده باشه و کل بدن و استخوانها درگیرش شده باشن دیگه درمان قطعی نداره.مگر در مراحل پایین که این امکان با پیشرفت درمانها به سمت ازبین بردن سلولهای سرطانی بدون آسیب به سلولهای سالم وجودداره








من ترشیجات و شوریجات یک سری مواد غذایی دیگه رو مصرف نمیکنم!!!
اما بابت ترس از ابتلا به سرطان نیست چراکه کلا مضر هستن.
پاسخ با نقل قول


علاقه مندی ها (Bookmarks)