ببین دیگه چقد بهم فشار اومد که نتیجش شد این احساسات:
سپاس و ستایش ایام امتحانات را که ترکش موجب افتادن ست و به تلاش اندرش مزید پاسیدن
هر امتحانی که آغاز میشود موجب ترس ست و چون به پایان رسد مایه ی لرز
پس در هر امتحان دو احساس موجود و بر هر احساس بی خیالی ایی واجب! ()
از فکر و جان که برآید ، کز عهده پاسش به درآید؟
![]()






:
)

پاسخ با نقل قول


علاقه مندی ها (Bookmarks)