چرا فرزندان اول در مدرسه موفق ترند؟

[Almas Parsi]

چرا فرزندان اول در مدرسه موفق ترند؟


تحقیقات جدید نشان می دهد، فرزندان اول عملکرد بسیار بهتری در مدرسه دارند، اما این مسئله ناشی از هوش یا اعتماد به نفس بالاتر آنها نیست، بلکه والدین سخت گیری بیشتر نسبت به فرزند اول دارند.

«آلفرد آدلر» روانشناس اتریشی بیش از یک قرن قبل نظریه یی را ارائه کرد که بر اساس آن، ترتیب تولدنقش ذاتی در شکل گیری شخصیت و ویژگی های فرزندان، دوقلوها و تک فرزندها ایفا می کند.

در این نظریه، فرزند اول پس از تولد فرزندان بعدی، بعنوان جوینده عاطفه معرفی می شود که از توجه و محبت صرف والدین محروم شده است؛ فرزندان وسط در رقابت مداوم با خواهر و برادر بزرگتر و دارای تسلط بر فرزندان کوچکتر معرفی می شوند و فرزندان کوچک خانواده نیز از حمایت بیش از حد بزرگترها برخوردار هستند.


محققان دانشگاه دانشگاه دوک تفاوت در استعداد تحصیلی فرزندان را مورد بررسی قرار دادند؛ در این مطالعه داده های مرکز ملی جوانان از 12 هزار شرکت کننده شامل جنسیت، طلاق، تعداد اعضای خانواده و سایر عوامل که می تواند بر نتایج نهایی تأثیر بگذارد، مورد ارزیابی قرار گرفت.


فاکتورهای مختلفی بر استعداد تحصیلی کودکان تأثیر می گذارد که نقش والدین در این بین بسیار تأثیر گذار است.
نتایج بدست آمده نشان می دهد، برخورد والدین با فرزندان اول در زمانی که نمرات ضعیف تری در مدرسهکسب می کنند، در مقایسه با فرزندان بعدی بسیار سخت گیرانه تر است.


همچنین نظارت مستمر والدین در انجام تکالیف مدرسه بر روی فرزندان اول بیشتر است، درحالیکه سهل انگاری والدین در خصوص تماشای تلویزیون، بازی رایانه یی و فعالیت های دیگری که بر انجام تکالیف مدرسه تأثیر منفی می گذارند، در فرزندان بعدی بیشتر دیده می شود.


والدین این رفتار سخت گیرانه را بعنوان یک الگوی نظم، تنها برای فرزندان اول اعمال می کنند و در برخورد با فرزندان بعدی رفتار اهمال گرایانه یی از خود بروز می دهند؛ به همین علت فرزندان اول از عملکرد تحصیلی بهتری در مدرسه برخوردار هستند.


بررسی 200 مطالعه صورت گرفته در سال 2012 میلادی نشان می دهد، برخی عوامل بر شکل گیری ویژگی های شخصیتی فرزندان نقش دارند، اما ترتیب تولد اثر ذاتی بر استعداد و توانایی فرزندان نداشته و والدین می توانند با اعمال توجه یکسان نسبت به فرزندان، استعدادهای آنها را شکوفا کنند.

بر اساس داده های بدست آمده، محققان ویژگی های ذیل را برای فرزندان عنوان می کنند:


فرزندان اول

اغلب بسیار با انگیزه، نوع شخصیتی تیپ A مستعد استرس، بسیار سازگار و تحت تأثیر توجه خاص والدین هستند.


فرزندان وسط

از روابط اجتماعی خوبی برخوردار بوده و تمایل بیشتری برای مشارکت در جمع دارند.


فرزندان آخر

از بالاترین درجه جامعه پذیری و حس همدلی برخوردار بوده و البته سرکش ترین فرزندان نیز محسوب می شوند.


تک فرزندها

در عین برخورداری از هوش بالا دارای مشکلات رفتاری هستند.

منبع : ایسنا

["VICTOR"]

تحقیقات جدید نشان می دهد، فرزندان اول عملکرد بسیار بهتری در مدرسه دارند، اما این مسئله ناشی از هوش یا اعتماد به نفس بالاتر آنها نیست، بلکه والدین سخت گیری بیشتر نسبت به فرزند اول دارند.


فاکتورهای مختلفی بر استعداد تحصیلی کودکان تأثیر می گذارد که نقش والدین در این بین بسیار تأثیر گذار است.
نتایج بدست آمده نشان می دهد، برخورد والدین با فرزندان اول در زمانی که نمرات ضعیف تری در مدرسهکسب می کنند، در مقایسه با فرزندان بعدی بسیار سخت گیرانه تر است.


همچنین نظارت مستمر والدین در انجام تکالیف مدرسه بر روی فرزندان اول بیشتر است، درحالیکه سهل انگاری والدین در خصوص تماشای تلویزیون، بازی رایانه یی و فعالیت های دیگری که بر انجام تکالیف مدرسه تأثیر منفی می گذارند، در فرزندان بعدی بیشتر دیده می شود.


والدین این رفتار سخت گیرانه را بعنوان یک الگوی نظم، تنها برای فرزندان اول اعمال می کنند و در برخورد با فرزندان بعدی رفتار اهمال گرایانه یی از خود بروز می دهند؛ به همین علت فرزندان اول از عملکرد تحصیلی بهتری در مدرسه برخوردار هستند.


فرزندان اول

اغلب بسیار با انگیزه، نوع شخصیتی تیپ A مستعد استرس، بسیار سازگار و تحت تأثیر توجه خاص والدین هستند.


فرزندان وسط

از روابط اجتماعی خوبی برخوردار بوده و تمایل بیشتری برای مشارکت در جمع دارند.


فرزندان آخر

از بالاترین درجه جامعه پذیری و حس همدلی برخوردار بوده و البته سرکش ترین فرزندان نیز محسوب می شوند.

بسم الله الرحمن الرحیم

سلام

قصد ګذاشتن هیچ ګونه پستی نداشتم ولی دیدم داره به فرزندان اول ظلم میشه ، نشد چیزی ننویسم

من این تحقیقات رو تکذیب میکنم بیشترش رو ، البته شاید واسه ما اینطور نیست ، نمیدونم

قبول دارم عملکرد فرزند اول بهتره ، ولی اینکه ګفته شده به خاطر سخت ګیری والدین هست رو اصلاً و ابداً قبول ندارم ، خودم فرزند اول هستم و دارم به عینه می بینم اینطور نبوده ، در حدی که یادمه در کل دوران مدرسه به زور مادرم فقط به تعداد انګشت شمار شده ازم درس بپرسن و یا دیکته بګن ، دقیقاً یادمه از رو کتاب دیکته ی شب می نوشتم و دو تا لغت رو خودم عمداً برای طبیعی به نظر رسیدن غلط می نوشتم و صبح می ګفتم یکی برام امضا کنه .

اما الآن خواهرم که فرزند وسط هست ، خیر اینطور نیست بلکه ازش درس پرسیده میشه ، دیکته ګفته میشه ، تکالیفش بررسی میشه حتی خودم هم کمکش می کنم ، اما باید بشینه درس بخونه تو خونه تا 20 ( عالی ) بشه ، ولی من اینطور نبودم ، یا برادرم که فرزند آخره داستانش فرق داره باز ، چون هنوز کلاس اول هست نمیشه نظر داد ! ولی از خواهرم بهتره فکر کنم

این ایراد رو شاید شاید بشه به سیستم آموزشی ګرفت با روند جدیدشون که نمره نمیدن و غیره ، شایداااااا

یعنی خواستم این قسمت سختګیری رو رد کنم صرفاً ، اما این مطالب آخر رو قبول دارم باز جز مستعد استرس ، چون اصلاً تو عمرم استرس رو تجربه نکردم ، نمیدونم چیه ، پس این رو هم رد می کنم ولی مابقی موارد رو قبول دارم

[masoume.a.92]

فرزندان آخر

از بالاترین درجه جامعه پذیری و حس همدلی برخوردار بوده و البته سرکش ترین فرزندان نیز محسوب می شوند.

بنظر من که مقاله خوبی بود!



- فرزندان آخر
ته تغاریها بیش از همه می توانند خلاق و جذاب باشند. از آن جا که آنها اغلب به عنوان آتیش زیر خاکستر (!) شناخته می شوند، به مبارزه در جنبشهای برابری طلبانه گرایش دارند.
(بچه های آخر اولین پشتیبانان اصلاحات پروتستان و نهضت روشنگری بودند) آنها در روزنامه نگاری، تبلیغات، فروش و هنرها موفق هستند.
بعضی از ته تغاریهای مشهور عبارتند از: کامرون دایاز، جیم کری، رویز ادانل، ادی مورفی و بیلی کریستال.

قدرت درک و استدلال فوق العاده ای هم دارن.


_{با کمی تصرف!
http://www.alamto.com/characteristic...rth-order.html}

[sr hesabi]

فرزندان آخر

از بالاترین درجه جامعه پذیری و حس همدلی برخوردار بوده و البته سرکش ترین فرزندان نیز محسوب می شوند.

تعریف از خود نباشه ولی ته تغاریها باهوش و وفادار و آزادی طلب و با درک و فهم و اصلا یه چیزی
میدونی بیشتر آدما چرا تو حسرت هستند
چون ته تغاری نیستند

[رضا66]

سلام من این متن رو قبول دارم


فرزندان اول

اغلب بسیار با انگیزه، نوع شخصیتی تیپ a مستعد استرس، بسیار سازگار و تحت تأثیر توجه خاص والدین هستند.


فرزندان وسط

از روابط اجتماعی خوبی برخوردار بوده و تمایل بیشتری برای مشارکت در جمع دارند.


فرزندان آخر

از بالاترین درجه جامعه پذیری و حس همدلی برخوردار بوده و البته سرکش ترین فرزندان نیز محسوب می شوند.

تک فرزندها

در عین برخورداری از هوش بالا دارای مشکلات رفتاری هستند.

[parnian 80]

سلام.
توی خونه ی ما که صادق نیست!
به برادر کوچیکم نه تنها کمتر از من توجه نمیشه بلکه نظارت ها و سخت گیری ها روی اون بیشتر هست.
ضمنا بنده اینکه فرزندان اول مستعد به استرس هستند اصلا قبول ندارم بلکه از اعتماد به نفس بالایی برخوردارند به نظرم این مورد درباره بچه های آخر بیشتر صادق بود.
ممنون مطلب جالبی بود.

[Almas Parsi]

بسم الله الرحمن الرحیم

سلام

قصد ګذاشتن هیچ ګونه پستی نداشتم ولی دیدم داره به فرزندان اول ظلم میشه ، نشد چیزی ننویسم
من این تحقیقات رو تکذیب میکنم بیشترش رو ، البته شاید واسه ما اینطور نیست ، نمیدونم
قبول دارم عملکرد فرزند اول بهتره ، ولی اینکه ګفته شده به خاطر سخت ګیری والدین هست رو اصلاً و ابداً قبول ندارم ، خودم فرزند اول هستم و دارم به عینه می بینم اینطور نبوده ، در حدی که یادمه در کل دوران مدرسه به زور مادرم فقط به تعداد انګشت شمار شده ازم درس بپرسن و یا دیکته بګن ، دقیقاً یادمه از رو کتاب دیکته ی شب می نوشتم و دو تا لغت رو خودم عمداً برای طبیعی به نظر رسیدن غلط می نوشتم و صبح می ګفتم یکی برام امضا کنه .
اما الآن خواهرم که فرزند وسط هست ، خیر اینطور نیست بلکه ازش درس پرسیده میشه ، دیکته ګفته میشه ، تکالیفش بررسی میشه حتی خودم هم کمکش می کنم ، اما باید بشینه درس بخونه تو خونه تا 20 ( عالی ) بشه ، ولی من اینطور نبودم ، یا برادرم که فرزند آخره داستانش فرق داره باز ، چون هنوز کلاس اول هست نمیشه نظر داد ! ولی از خواهرم بهتره فکر کنم
این ایراد رو شاید شاید بشه به سیستم آموزشی ګرفت با روند جدیدشون که نمره نمیدن و غیره ، شایداااااا
یعنی خواستم این قسمت سختګیری رو رد کنم صرفاً ، اما این مطالب آخر رو قبول دارم باز جز مستعد استرس ، چون اصلاً تو عمرم استرس رو تجربه نکردم ، نمیدونم چیه ، پس این رو هم رد می کنم ولی مابقی موارد رو قبول دارم

با سلام خدمت evin Allah عزیز

ممنونم که در تاپیک شرکت کردید و تشکر از نظراتتون

به اعتقاد من با توجه به مواردی که شما عنوان کردید احتمالا شما از توانمندی بالایی در یادگیری داشتید و جزو دانش آموزایی بودید که در مدرسه مطالب رو در کلاس یاد میگرفتید
شاید اگر دوران 3 تا 7 سال زندگیتون مروری بر تربیت خودتون داشته باشید حتما والدینتون وظایف سختگیرانه تربیتی رو داشتن و چون شما استعدادتون به گونه ای بوده که مادرتون روش تربیتی شون رو به اون سبک انجام میدادن
چیزی که باید مورد توجه والدین عزیز هم باشه عدم ایجاد وابستگی فرزندان و والدین بشه
گاهی بچه ها آنچنان وابستگی پیدا میکنند که مادرشون مثل جلد کتابشون باید بهشون بچسبه و غیر از اون امکان پذیر نیست
این مساله اگر در کودکی رسیدگی نشه بچه ها در بزرگسالی و روابط اجتماعیشون شدیدا دچار مشکل خواهند شد ...
در یک مقطعی من تجربه ای رو از تربیت ساغر کسب کردم که برای جلوگیری از وابستگی و استقلالش در مقاطع ابتدایی تحصیلیش میبایست راهکاری پیدا میکردم و موبایلم رو داده بودم به ساغر برای انجام تکالیفش و با ترفندی تشویقش کردم که تو به سنی رسیدی که با موبایل کار کنی پس تلاش کن خودت به خودت به روش معلماتون املا بگو و درس هم بپرس از خودت
ساغر هم با زدن کلید ضبط با صدای خودش متن درس رو یا روان خوانی میکرد یا کلمه کلمه به آهستگی تکرار و ضبط میکرد بعد دفترش رو میگذاشت جلوش و puse , play میکرد و املاش رو مینوشت و من فقط تصحیح میکردم و نمره میدادم گاهی هم حتی تصحیح املاش رو هم خودش انجام میداد ...
و برای پرسش های درسیش هم سوال رو از رو کتاب میخوند و پاسخ صحیح رو در موبایل با صدای خودش ضبط میکرد و در موقع نیاز صدای ضبط شده خودش رو گوش میکرد این روش من رو به هدفم که ایجاد استقلال در روحیه فرزندم بود رسوند و برای ساغر هم چنین جا افتاد که بدون حضور مامان و بابا هم میتونه درسش رو بخونه و موفق باشه چون هم احساس غرور میکرد کاری که معلم میکنه من هم انجام دادم و بعدها که بزرگتر شد این شد یه قانون ....
در هر خانواده ای روش های آموزشی و تربیتی متفاوت هست شاید الان از مادرتون دلایل درو سوال کنید موارد قانع کننده ای بهتون بگن

البته مادرانی که با فاصله کوتاهی صاحب فرزند دوم میشن به دلیل نیاز به توجه به فرزند کوچکتر کمی توجه شون از فرزندان اول کم رنگ تر میشه و این کاملا طبیعیه...

عموما مراتب فرزندان به کلام ساده میشه گفت علاوه بر تربیت والدین فرزند دوم معلمش میشه والدین +فرزند اول
فرزند سوم موقعیت شاهانه تری داره چون معلماش والدین + فرزند اول + فرزند دوم هستند به همین خاطر مراتب تربیتی در هر مقطع کیفیتش بالا تر میره
عموما هم میگن ته طغاری ها حسابی آتیش میسوزونن

در خصوص مورد استرس در متن اشاره شده مستعد استرس هستند یعنی زمینه استرس در نهاد فرزندان اول هست اما ممکنه شرایط جوری باشه این زمینه بروز نکنه



ممنونم از توجه شما

[Almas Parsi]

بنظر من که مقاله خوبی بود!



- فرزندان آخر
ته تغاریها بیش از همه می توانند خلاق و جذاب باشند. از آن جا که آنها اغلب به عنوان آتیش زیر خاکستر (!) شناخته می شوند، به مبارزه در جنبشهای برابری طلبانه گرایش دارند.
(بچه های آخر اولین پشتیبانان اصلاحات پروتستان و نهضت روشنگری بودند) آنها در روزنامه نگاری، تبلیغات، فروش و هنرها موفق هستند.
بعضی از ته تغاریهای مشهور عبارتند از: کامرون دایاز، جیم کری، رویز ادانل، ادی مورفی و بیلی کریستال.
+ من + سر حسابی (!!!)
قدرت درک و استدلال فوق العاده ای هم دارن.


_{با کمی تصرف!
http://www.alamto.com/characteristic...rth-order.html}

با سلام خدمت معصومه عزیز

ممنونم از حضورتون در تاپیک

و سپاس از مقاله ای که لینکش رو برامون گذاشتید خیلی مفید بود و تحقیقات جامع و کاملی ارائه شده بود

کاملا با موارد ذکر شده در آدرس تون موافقم

در ضمن برای همه بچه های اول و دوم و سوم .....ته تغاریها آرزوی موفقیت دارم

باز هم تشکر که در تکمیل تاپیک زحمت کشیدید

[Almas Parsi]

تعریف از خود نباشه ولی ته تغاریها باهوش و وفادار و آزادی طلب و با درک و فهم و اصلا یه چیزی
میدونی بیشتر آدما چرا تو حسرت هستند
چون ته تغاری نیستند

سلام خدمت sr hesabi عزیز
ممنونم از حضورتون در تاپیک
اصلا تعریف از خود نیست اتفاقا یک مورد هم من اضافه میکنم خیلی خیلی هم با سیاست هستند ته تغاریها...
اینها واقعیته و معمولا شواهد هم این موارد رو ثابت میکنه رنگ رخسار خبر میدهد از سر نهان...


برای شما و همه ته تغاریهای سایتمون آرزوی موفقیت دارم

[Almas Parsi]

سلام من این متن رو قبول دارم


فرزندان اول

اغلب بسیار با انگیزه، نوع شخصیتی تیپ a مستعد استرس، بسیار سازگار و تحت تأثیر توجه خاص والدین هستند.


فرزندان وسط

از روابط اجتماعی خوبی برخوردار بوده و تمایل بیشتری برای مشارکت در جمع دارند.


فرزندان آخر

از بالاترین درجه جامعه پذیری و حس همدلی برخوردار بوده و البته سرکش ترین فرزندان نیز محسوب می شوند.

تک فرزندها

در عین برخورداری از هوش بالا دارای مشکلات رفتاری هستند.

با سلام خدمت آقای رضا 66 بزرگوار
ممنونم از حضورتون در تاپیک

گویا شما یه گل زیبا و هدیه خدادادی دارید
که امیدواریم خدا براتون حفظشون کنه و همیشه زیر سایه پدر و مادر بزرگ بشن ...

ما مشتاقانه منتظریم از تجربیات تربیتی شما در خصوص فرزندتون اطلاعاتی بگیریم و از روش های تربیتی شما بهره مند بشیم....

ممنونم از توجه شما به مطالب