میبخشین تاپیک حالت نقد خودشو از دست داده و رفته به حالت سلیقه ای برخورد کردن
یعنی بجای نقد کردن زوم شده به اظهار سلیقه و تاکید بر نظر شخصی در ارتباط با سلیقۀ افراد
اول باید یه قوانین و تعریفی از نقد ارائه میشد و در چارچوب نقد پیش میرفت.
فرق نقد با اظهار نظر شخصی و سلیقه ای برخورد کردن در این است که در نقد کاستی ها ارائه می شود طوری که این کاستی ها برای همه ملموس و در یک سطح است و به فرد گفته می شود که فلان کاستی ها در فلان کارش مشهود است که البته باید این نقدهم در چارچوب قوانینی انجام بگیرد مثلا قبل از هرچیزی باید به فردی که نقد می شود تفهیم شود که عملکرد مورد نقد است نه شخصیت یا ذات فرد. تا وقتی فرد در این مورد به باور نرسد نقد هیچ مفهومی نخواهد داشت و اونی که نقد میکنه باید مواظب باشد که بیان ایرادات به خطاهایی منجر نشود و از حیطۀ عملکرد به حیطۀ دیگری چون ذات و شخصیت و... وارد نشود
اما در سلیقه ای برخورد کردن ؛ از تمرکز روی کاستی عملکرد خارج و به حوزۀ سلیقۀ شخصی افراد وارد می شود که اثری در عملکرد و تاثیر گذاری ندارد و در این حوزه هر فردی یه نظری رو ارائه می دهد و فردی که در موردش اظهار نظر می شود با انواع نظرهای شخصی روبرو می شود و سردرگم می ماند.
مثلا در مورد آواتار اگه نقد قرار است انجام بگیرد که البته یه سلیقۀ شخصی است و در این مورد زیاد نقد نمیشه کرد اما یه نقد کلی میشه ترتیب داد اونم باید در مورد آواتار جامع یه تعریفی انجام بگیرد و برخی آواتارهارو که از این تعریف خارج هستند رو نقد کرد و به بقۀ آواتارها که در این محدوده هستند نباید سلیقه ای برخورد کرد و گفت مثلا فلان چیز آواتارت خوب نیست چون این نقد نخواهد بود و فرد دچار سردرگمی خواهد شد و همان قضیۀ لقمان و پسرش پیش خواهد آمد.
لازم است به این موارد و موارد مشابه دقت کرد تا از بار علمی نقد و تاپیک کاسته نشود.
ممنون. یامولاعلی(ع)






پاسخ با نقل قول


علاقه مندی ها (Bookmarks)