این طرحی که می خوام بگم، بر می گرده به دوران راهنمایی که توی خوارزمی شرکت کرده بودم...
خوب بریم اون قدیما (از این جا به بعد سیاه و سفید می شه!!!!)
من خیلی به الکترونیک و برق و... علاقه داشتم، ولی خیلی خیلی از برق می ترسیدم!!! واسه همین همیشه دنبال راهی بودم که بدون تماس با سیم ها، فاز رو پیدا کنم!
جرقه ش رو هم آشکارسازهای رادیویی توی ذهنم زد، یکم این ور و اون ور زدم، در نهایت با توجه به اینکه اطراف هر سیم که جریانی توش باشه، یه میدان مغناطیسی ایجاد می شه، فکر کردم اگه بشه این میدان رو آشکارسازی کرد، کار تمومه دیگه!!!
خلاصه...... نتیجه ی همه این چیزا شد یه مدار خیلی خیلی کوچولو به اندازه ناخن انگشت! که می تونست سیم فاز رو از روی روکش و از حداکثر فاصله 2 سانتی متری تشخیص بده (البته قابل تنظیم بود)
به نظر شما طرح خوبی بوده یا نه؟ آخه مقام نیاورد![]()







پاسخ با نقل قول


علاقه مندی ها (Bookmarks)