بحث داغ هفته :آیا زیبایی،ملاکی صحیح برای انتخاب همسر هست ؟

[باستان شناس]

در دادگاه های خانواده،
در میان آشنایان و دوستان و در اخباری که از گوشه و کنار می شنویم،
شاهد طلاق هایی هستیم
که به فاصله کوتاهی از ازدواج صورت می گیرند.

یکی از عواملی که در میان دلایل این طلاق ها مشاهده می شود
ازدواجهای است که بر اساس
کشش بوجودآمده به
چهره و ظاهر و وضعیت مالی طرف مقابل
صورت گرفته است.






آیا جمال و مال ملاک صحیحی برای انتخاب همسر است؟

سفارش اسلام این است که محور و اساس انتخاب همسر تقوی، نجابت و دیانت است.
ولی همانطور که در جامعه کنونی مشاهده می شود
مال و جمال صرف،
ملاکی است که این روزها نه تنها مورد توجه جوانان بلکه مورد توجه خانواده هاست.

طبق تعالیم اسلام
برای دختر بهتر است
که شوهری با ایمان وعفیف و نیکو خلق انتخاب کند
و اگر به امید همسری با وضعیت مالی بهتر چنین جوانی را رد کنیم
خداوند ما را به حال خود وامی گذارد .

امام جواد (ع) فرمودند:هر کس از شما خواستگاری نمود و شما دین و امانتش را پسندیدید با او وصلت کنید.
و هم چنین رسول اکرم می فرمایند:هرگاه کسی که اخلاق و دینش مورد رضایت شماست به خواستگاری آمد ،همسرش دهید . اگر به او زن ندهید در روی زمین فتنه و فساد بزرگی پدید می آید.

زنی که به خاطر مال و جمال ازدواج می کند به همسری آن فرد درنیامده
،بلکه به همسری هواهای نفسانی اش در آمده است.

پسرها نیز نباید به زیبایی صرف برای انتخاب همسر بسنده نمایند،
زیرا اداره کردن زنی که از لحاظ مالی از شما بالاتر است ولی نجابت و دیانت ندارد بسیار مشکل است ؛

زیرا چنین زنی هرگز خود را تحت اوامر همسر(تا حدی که اسلام دستور داده) نمیبیند؛او را زیر دست خود می داند و همواره از سطح زندگی همسرش ناراضی است.

محافظت و نگهداری زن زیبای بدون دیانت و نجابت از دستبرد دیگران بسیار مشکل است،
در صورتیکه زن باتقوی و مومن همواره در قلعه ای استوار قرار دارد که هیچ وسوسه و وسوسه گری نمی تواند به آن نفوذ یابد.پس ملاک اصلی در خواستگاری دیانت و اصالت می باشد.

البته این بدان معنی نیست که در اسلام امر زیبایی نادیده گرفته شده باشد، رسول اکرم(ص)می فرمایند:«بهترین زنان امتم زنی است که،چهره اش زیبا و مهریه اش کم باشد» و روایات زیادی در مورد انتخاب همسر زیبا وجود دارد.

جای تاسف دارد که گاهی افراد با فکر نمایش به دیگران و فخر فروشی،
همسر زیبا انتخاب می کنندکه

پیامبر در این مورد می فرمایند:«چنین ازدواجی را خداوند به ذلت و خواری می کشاند و در قیامت به مقداری که شوهر از آن زن بهره برده است بر لب گودال دوزخ نگهش میدارند و سپس در آنجا سرنگونش می کنند».
امام صادق(ع) می فرمایند:«زن را نباید به خاطر مال و جمالش به همسری گرفت ؛زیرا جمال شاید سرنگونش کند و مال شاید به طغیانش وادارد. زن را تنها به خاطر دینش به همسری برگزین.
و هم چنین می فرمایند:«مردی که با زنی به خاطر مال یا جمالش ازدواج کند،به همان هدف واگذار می گردد (رحمت خدا از او گرفته می شود) و اگر به خاطر دین زن با وی ازدواج کند ،خداوند مال و جمال را هم روزی او می کند.»


بنابراین باید در انتخاب همسر بسیار دقت کرد و از خانواده داراى کرامت و شرافت و اصالت همسر را برگزید.
در غیر این صورت آثار منفى رشد و تربیت خانوادگى در آینده زندگى مشترک و نسل آینده تأثیر زیادى برجاى خواهد گذاشت.

پیامبر اسلام فرمودند: «وانظر فى اى نصاب تضع ولدک فان العرق دساس؛ بنگر که فرزند خود را در چه مکانى قرار مى دهى زیرا رگ و ریشه در فرزند اثر مى گذارد.»
و نیز فرمودند: «تزوجوا فى الحجرالصالح، فان العرق دساس؛ با خانواده اى خوب و شایسته وصلت کنید زیرا خون اثر دارد.»



فلسفه ازدواج رسيدن به آرامش رواني،
کمال يافتن زن و مرد در کناريکديگر
و توليد نسل سالم و صالح براي اجتماع است

و اگر ملاک تصميم گيري و انتخاب،فقط زيبايي ظاهري بدون توجه به ديگر معيارها باشد و با تمرکز بر جاذبه هاي ظاهري وبه دور از معيارهاي اصلي و اساسي است به گزينش دست بزند،
نمي توان تضميني براي ادامه زندگي مشترک آنها داشت
زيرا پس از مدتي معمولا آن طراوت و جاذبه هاي ظاهري افت کرده، شور اوليه نيز فروکش مي کند
و آن تنها امتيازي که به خاطر آن (زيبايي) ازدواج صورت گرفته بود کمرنگ مي شود
آن گاه دلسردي ها و ناگواري ها، بهانه ها و ... شروع مي شود.

بنابراین کسانی که به فاکتور زیبایی به عنوان مهمترین و اصلی ترین ملاک نگاه می کنند مانند این است که خانه ای را دقیقا نوک تپه بنا کرده اند که هر آن ممکن است این خانه به سمتی حرکت کند و ویران شود
بعضی از زن و و مردها با چهره ی هم ازدواج میکنند .
بعضی ها با ظاهر و امکانات هم ازدواج میکنند .

مثلا طرف ورزشکار است و زن می گوید که این می تواند همسر خوبی برای من باشد
. وقتی این ورزشکار از تیم خودش بیرون آمد ،
دیگر مورد محبت خانم نیست زیرا معیار ازدواج آن خانم این بوده است .
هیچ وقت نیامده اند با کرامات انسانی همسرشان ازدواج کنند .
هیچ وقت با وجود همسرشان ازدواج نکرده اند .

پس وقتی همسری دچار بیماری بشود ممکن است نسبت به او بی علاقه بشود .
چیزی که مهم است بحث عشق ورزی است.

ما برای انواع کلاس ها وقت می گذاریم و هزینه می دهیم که یک رشته ای را آموزش ببینیم .
مشکل افراد جامعه ی ما این است که برای آشنایی باعشق ورزیدن هیچ وقت سرمایه گذاری نمی کنند . برای کلاس چگونه ازدواج کردن هیچ وقت سرمایه گذاری نمی کنند .

برای چگونه همسر انتخاب کردن سرمایه گذاری نمی کنیم .

ازدواج فقط این نیست که من خوب هستم ، طرف مقابل هم خوب است و خانواده ها هم خوب هستند پس ما می توانیم با هم ازدواج کنیم .

چقدر از هم شناخت دارید ؟
چقدر از توانمندیهای هم شناخت دارید ؟
طرف چقدر تابع خانواده اش است ؟
چقدر مستقل می تواند تصمیم بگیرد ؟

افراد باید قبل از ازدواج روی این ها کار بکنند .

این مسائل عمق ازدواج را بیشتر می کند و ما باید روی این ها بیشتر کار کنیم.
ما وقتی در زندگی مشکلی پیش می آید چون به آن دیر می رسیم
و این فرهنگ را هم ایجاد نکرده ایم که ای خانم و آقا اگر مشکلی پیدا کردید زودتر به درمانگر مراجعه کنید ،
این مسائل می ماند و در خانواده ها عمق و ریشه پیدا میکند و آن موقع حل مشکلات سخت می شود .