کنترل سختی ناحیه HAZ:
برای کنترل سختی ناحیه تحت تاثیر حرارت جوش دو فاکتور موثر است.
1-سختی پذیری فلز پایه
2-کنترل نرخ سرد شدن جوش
میزان سختی پذیری فلز پایه با فرمول کربن معادل محاسیه میشود.
ce=c+(Mn+Si)/6+(Cr+Mo+V)5+(Ni+Cu)/15
در صورتیکه عدد محاسباتی بالاتر از 0.5 باشد جوش پذیری مشکل و در صورتیکه زیر 0.42 باشد خطر ترک هیدروژنی بسیار کم خواهد بود.
میزان کربن موجود ، عامل اصلی سختی مارتنزیت در ساختار متالوژی فولاد است.در صورتیکه فلز جوش دربازه زمانی کوتاهی سرد شودباعث ایجاد فرم مارتنزیت سخت خواهد شد(به هیچ وجه نباید پس از جوشکاری ، جوش به وسیله آب سرد شود)
هرچه نرخ سردشدن آهسته تر باشد ناحیه HAZ به لحاظ ساختار کمتر سخت خواهد شد.
در صورتی که در یک جوش سازه ای ضخامت فلز بیشتر از 20 میلیمتر باشد،حداقل سایز جوش گوشه برای کنترل نرخ سرد شدن حرارت جوش (در تباذل حرارتی با دمای هوا) و اجتناب از خطر ایجاد ترک سرد در ناحیه تحت تاثیر حرارت جوش ، 8 میلیمتر است.در صورتیکه سختی ناحیه HAZ کمتر ازHV 350 باشد حساسیت برای ترک هیدروژنی وجود ندارد.
منبع:Certified welding supervisor Manual from American welding society






پاسخ با نقل قول


علاقه مندی ها (Bookmarks)