دوست جدید
و اما طرح خودم
من دارم روی این مسئله کار می کنم که قدرت انتقال اکسیژن رو در داخل خون افزایش بدیم
این کار می تونه به روش های زیر انجام بشه:
1. استفاده از خون مصنوعی( که این کار انجام شده)
2. افزایش توان انتقال اکسیژن در هموگلوبین
2-1 . با افزایش توالی دریافت کننده « هم» ( هم رسپتور) که یک هموگلوبین بتونه بیشتر از 4 تا « هم » رو با خودش حمل کنه
2-2 . استفاده از یک « هم » متفاوت که بتونه بیشتر از یک عدد o2 رو با خودش حمل کنه
3. استفاده از گلوبین جانوران دیگه که قدرت حمل اکسیژن بیشتری رو داشته باشند
(اگه کسی ایده ی دیگه ای داره خوسحال می شم که مطرح کنه تا بررسیش کنم)
قصد دارم این کار به صورت ژنتیکی انجام بشه نه اینکه فرد مجبور باشه دائم این ماده رو به خودش تزریق کنه
..:::::::« همیشه یک اتفاق در حال رخ دادن است »:::::::..و..:::::::« هیچ چیز اتفاقی نیست »:::::::..
خون مصنوعي از چه مكانيسمي قدرت انتقال اكسيژنش بيشتره؟ از راه دست كاريه ژني؟
هدفتون از اين طرح چيه؟
يعني قراره به يه سري از بيماران كمكي بشه ؟ يا براي كارايي بهتر بدنه؟
دست كاري ژني رو مي خواين روي سلولهاي بنيادي جنين يا روي سلولهاي بنيادي انسان بالغ ؟
طرحتون invivo هست يا invitro ؟
هموگلوبين حيواني مي تونه داخل بدن انسان كارايي لازم رو داشته باشه؟
اگر توالي هموگلوبين رو تغيير بدين ، ايا هموگلوبين اين ظرفيت رو داره ؟
سلام
من فکر میکنم اگه برای کسایی که فراموشی دارند یه دستگاهی ساخت که آدرس خونه رو بهش داد تا وقتی فراموش کردن با زدن یک دکمه یک راهنما بهش بگه که کجا بره تا برسه به خونش!
می شه کنار عینک یه برف پاک کن گذاشت این برای موتور سوار ها خوبه وقتی که بارون میاد
از دیروز درس بگیر اما به خاطر امروز و فردایت دیروز را فراموش کن!
دوست جدید
خون مصنوعي از چه مكانيسمي قدرت انتقال اكسيژنش بيشتره؟ از راه دست كاريه ژني؟
در حال حاضر دو نوع انتقال دهنده اکسیژن ساخته شده: یکی بر اساس گلبول های قرمز (از هموگلوبین انسان یا گاو) با نام HBOCs. و گروه دوم مربوط به مواد شیمیایی که از پرفلوئوروکربنها ساخته شده اند (PFCs)
اینها هر دو از راه تزریقی انجام می شه و در بسیاری موارد به کمک مجروحینی اومده که ازشون خون زیادی رفته
این خبر رو می تونید در موردش مطالعه کنید http://njavan.ir/forum/showthread.php?t=35408
هدفتون از اين طرح چيه؟
يعني قراره به يه سري از بيماران كمكي بشه ؟ يا براي كارايي بهتر بدنه؟
می تونم بگم هر دو
اگر بشه این کار رو به صورت ژنتیکی انجام داد می تونه برای درمان بسیاری از بیماران خونی کمک کرد
مثلا ژن معیوب رو حذف کنیم و به جاش ژن نو ترکیب رو وارد بدن کنیم تا بیان بشه
همین فرآورده اگر در محیط آزمایشگاه ساخته بشه می تونه برای مجروحین هم مورد استفاده قرار بگیره
البته خود این طرح بخش کوچیکی از یک طرح بزرگتره که ....
دست كاري ژني رو مي خواين روي سلولهاي بنيادي جنين يا روي سلولهاي بنيادي انسان بالغ ؟
اگر این کار رو برای درمان بیماری انجام بخوایم انجام بدیم بهتره که روی سلول های بنیادی انسان بالغ انجام بشه اما در مورد اون یکی طرح بهتره که روی سلول های بنیادی جنین باشه
در حال حاضر مشکل اساسی پیدا کردن پروتئینیه که این قابلیت رو داشته باشه و بتونه مسیر متابولیسمی رو به خوبی طی کنه
طرحتون invivo هست يا invitro ؟
با توضیحاتی که دادم این طرح اصولا باید به صورت INVIVO کار بشه ( و به خاطر همین باید خیلی مورد بررسی قرار بگیره) و البته این قابلیت رو هم داره که به صورت INVITRO در بیاد
البته هنوز وارد کار آزمایشگاهی نشدم و کار داره به صورت تئوری پیش میره
هموگلوبين حيواني مي تونه داخل بدن انسان كارايي لازم رو داشته باشه؟
باید دنبال یک هموگلوبین (بهتره بگم گلوبین) مناسب بود که هم بتونه با بدن انسان سازگار بشه و هم بدن بتونه این گلوبین رو سنتز کنه
این در حد یک ایده است و ممکنه پاسخگو نباشه اما چیزی که واضح و روشنه اینه که اگر این گلوبین وارد بدن بشه مسلما مسیر بسیاری از متابولیسم های بدن باید تغییر داده بشه تا بدن بتونه اکسیژن رو بهش وارد کنه و همچنین ازش بگیره ...
اگر توالي هموگلوبين رو تغيير بدين ، ايا هموگلوبين اين ظرفيت رو داره ؟
در این مورد بحث زیاده. هموگلوبین یک پروتئین کروی بسیار فشرده هستش که فقط برای 4 مولکول آب در درونش فضای خالی وجود داره پس تغییراتی که می شه روش انجام داد بسیار محدودن مگر اینکه اندازه هموگلوبین رو با افزایش و یا تکرار توالی ها بزرگترش کنیم
چیزی که مهمه اینه که ما به هدف برسیم و مهم نیست که این کار با تغییر هموگلوبین صورت بگیره یا ساخت یک پروتئین نوترکیب ( هدف : افزایش قدرت انتقال اکسیژن)؛ و دست کاری هموگلوبین فقط یکی از راه حل هاست
اگر باز هم سوالی داشتید من در خدمتم
و اگه ایده ای برای این کار، به من هم بگید تا بررسی کنم
مرسی
..:::::::« همیشه یک اتفاق در حال رخ دادن است »:::::::..و..:::::::« هیچ چیز اتفاقی نیست »:::::::..
http://www.magiran.com/view.asp?Type=pdf&ID=595152
فكر مي كنم اين مقاله بتونه بهتون كمك كنه كه توالي هاي گلوبين رو پيدا كنين
به نظر من واسه اينكه هم در وقت هم در هزينه صرفه جويي كنين برين از طرحهايي كه قبلا انجام شده اطلاعات لازم رو بدست بيارين و فقط اون بخش هايي كه تا به حال انجام نشده رو انجام بدين
استعداد برتر سایت
استعداد برتر سایت
اين كار به نظر من بسيار عالي و 99% قابل اجراع است.
در اين زمينه مطلب زيادي نميدونم.
ولي خيلي قديمترا كه در يك بحث مجبور بودم معجزه رو: اتفاقي طبيعي و رئال ثابت كنم.
از آدرنالين استفاده كردم.
همیشه یک اتفاق در حال رخ دادن است!
و
هیچ چیز اتفاقی نیست.
شايد نحوه ي انتقال از عضو غير حياتي به عضو حياتي رو اگر برسي كنيد. بتونه كمكتون كنه.
به نظر من بهترين راه استفاده از عضو ديگري غير از گلوبين براي بارگذاري اكسيژن.
شادو و موفق و واقع بين باشيد![]()
ویرایش توسط SaSaMc2 : 26th December 2009 در ساعت 06:12 PM دلیل: املا
دوست جدید
خیلی ممنون
توالی هر یک از تترامرهای هموگلوبین کاملا مشخص شده می شه از سایت هایی مانند ncbi و یا در بعضی از کتاب ها مانند biochemistry devlin پیدا کرد ( که پیدا کردم)
در مورد هموگلوبینوپاتی باید گفت که بر اثر جهش های غیر متعارف به وجود می آد مثل
Hemoglobin C نوع غیرطبیعی هموگلوبین که در آن لیزن با گلوتامیک اسید در 6مین محل توالی بتا گلوبین جا به جا شده است. و یا ...
اما مسئله ای که اینجا مطرحه اینه که ما نباید دنبال یک جهش باشیم. پیدا کردن یک جهش مفید کار خیلی طولانی و تخصصیه و حتی ممکنه عیر ممکن باشه :D
اینجا اگر بخوایم یک تغییر در توالی پروتئینی ایجاد کنیم این تغییر به صورت افزودن یک پلیمر پروتئینیه جدیده
مثلا به این مورد توجه کنید:
هموگلوبین از 8 تا مارپیچ آلفا تشکیل شده که اینها را با حروف بزرگ انگلیسی نمایش می دن و « هم» در هموگلوبین از یک زنجره کربنی و یک آهن تشکیل میشه
زنجره آلفا E و F در بخش پروتئینی هموگلوبین یک پاکت رو تشکیل می دن تا «هم» در داخل اون قرار بگیره. نکته قابل توجه اینه که گروه های عاملی این زنجیره هیچ پیوندی با اتم های اسکلت کربنی «هم» تشکیل نمی ده.
در مرکز «هم» یک اتم آهن وجود داره. این اتم آهن 6 پیوند کئوردیناسی تشکیل میده که 4 تا از اونا در یک صفحه هستن و به اتم های نیتروژن بخش آلی «هم» اتصال دارند. 2 پیوند دیگه به صورت عمود با 4 پیوند گفته شده هستن. یکی از این پیوندهای کئوردیناس با هیستیدن 93 پیوند تشکیل میده که فقط همین پیوند «هم» رو به پروتئین متصل نگه می داره. و پیوند کئوردیناس باقی مونده، همون پیوندیه که به O2 وصل میشه.
خب حالا ما می تونیم این توالی پاکت «هم» رو افزایش بدیم تا هموگلوبین بتونه «هم» بیشتری رو با خودش حمل کنه ...
..:::::::« همیشه یک اتفاق در حال رخ دادن است »:::::::..و..:::::::« هیچ چیز اتفاقی نیست »:::::::..
استعداد برتر سایت
در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)
علاقه مندی ها (Bookmarks)