محض رضای عشق
تاریک کوچه های مرا آفتاب کن/با داغ های تازه،دلم را مجاب کن
ابری غریب در دل من رخنه کرده است/برمن بتاب،چشم مرا غرق آب کن
ای عشق ای تبلور آن آرزوی سبز/برخیز و چون سکوت،دلم را خطاب کن
ای تیغ سرخ زخم،کجا می روی چنین/محض رضای عشق مرا انتخاب کن
ای عشق،زیر تیغ تو ما سرنهاده ایم/لطفی اگر نمی کنی،اینک عتاب کن





پاسخ با نقل قول


علاقه مندی ها (Bookmarks)