بیماران روان پریش گفتارگاه های اجتماعی

[Client]

ضمن تشکر بابت ایجاد مطلب ؛

من بر این نظر هستم که جداکردن این محیط ها با عناوینی چون : محیط مجازی و محیط واقعی به این شکل از پایه و اساس اشتباه هست و این جدایی و این فاصله ساختگی و توهمی از این دو محیط، باعث ایجاد چنین مسایلی شده.

برخی افراد بر این باورند ، در این محیط ها(مجازی) می توانند حیا را کنار گذاشته و حرمت ها را بشکنند و همین امر موجب بی پروایی در عملکردشان میشه و به دنبالش مشکلات متعددی به وجود می آید.

این گونه افراد به یقین دچار مشکلات روحی و روانی و کمبودهایی در بخش دیگری از زندگی شان در محیط (محیط و دنیای واقعی) حال و گذشته هستند و از این طریق و با استفاده از چنین روش هایی سعی بر تامین و برطرف سازی عقده ها و مشکلات درونی شان می پردازند.

در این محیط ها افراد خودِ واقعیشان را بروز می دهند، حال چگونه می توان نام مجازی بر آن گذاشت ؟!

بله مجازی بودن تا حدی درست هست ، ولی نه به طور قطع و کامل و همه جنبه ها...
بهتر است این تفکر اصلاح شود...
اگر همانگونه که در محیط واقعی یک فرد شخصیت مبادی آدابی دارد در چنین محیط هایی همین گونه باشد و خود را مسیول بداند و ... از بسیاری از مشکلات کاسته خواهد شد.

چندی پیش خبری را مطالعه کردم و در جستاری دیگر این مطلب را عرض نمودم :

تحقیقات نشان داده اند، افرادی که در دنیای واقعی در زمینه برقراری ارتباطات اجتماعی با دقت و تیزبینی و احتیاط بیشتری پیش می روند در دنیای مجازی هم چنین عملکردی خواهند داشت.

به نظر من، اگر فردی در دنیای واقعی دنبال و قادر به برقراری ارتباطات سالم به جهت افزایش روابط خود برای نیل به اهداف مثبتش باشد،( اهدافی که اثرات ونتایج دستیابی به آن ها ، برای خود فرد و افرادی که در ارتباط بااو هستن مفید می باشد)، در دنیای مجازی هم اینگونه خواهد بود.و چنین عملکردی از خود بروز می دهد.

در چنین شرایطی، در دنیای مجازی اگر هر فردی مراقب این باشد که چگونه رفتاری را دارد و این گونه تربیت شده باشد ، اصلا جای نگرانی و... وجود نخواهد داشت.این ما هستیم که با رفتارمان ،شرایط و موقعیت پذیرش و یا عدم پذیرش وقایع در محیط مجازی را ایجاد می کنیم.

یعنی در بسیاری موارد اینگونه هست و البته باید توجه داشت که استثنا هم وجود دارد.یعنی با وجود تمام مراقبت ها ودر نظر گرفتن تدابیر امنیتی و ... بازهم افرادی سواستفاده گر در چنین محیط هایی وجود دارن همانگونه که در محیط واقعی وجود دارند .

پس از این جهت هم شباهتی میان این دو دنیای مرتبط به هم ولی جدا شده از نظر برخی ها ،وجود دارد و آن همین بروز اعمالی هست که چندان در شان و شخصیت فردی وارسته(صاحب اعتماد به نفس) و تربیت شده با ارزش ها و معیارهای انسانی والا نمی باشد.

این افراد از کمبودهایی در شخصیت شان رنج می برند.یا افرادی چند شخصیتی هستن.یا غالبا در محیط های دیگر دچار کمبود اعتماد به نفس هستند و به مراتب از این کمبود دچار خسران می شوند و فشار روحی و اینجا را محیط مناسبی به جهت تخلیه فشارهای روحی و روانی شان می دانند.
مراجعه و یا معرفی به روان شناس و روان پزشک برای ریشه یابی مشکل درونی شان که موجب بروز چنین رفتارهایی میشود راه حلی اساسی می تواند باشد.