سلام مرسی از تاپیک..
اول از خدای مهربون تشکر میکنم که بهم اجازه داد تا زندگی کنم امیدوارم بتونم بنده خوبی براش باشم
بعدم از پدر و ومادرم که حقش به گردنه هممون هست و واقعا گاهی میگم چجوری منو تحمل میکنن..
بعدم از دوستانم تشـــــــــــکر ویژه دارم دوست که نه....نمیدونم اسمش دوست میشه یا دشمن دوستایی که ادای دوست روبرام بازی کردن خیلی بودن و واقعا واقعا خیلی چیزا بهم یاد دادن که سودایی که الان هستم باشم ...با اینکه ضربه های بدی خوردم خیلی بد ولی بازم میخوام ازشون تشکر کنم
بعد اخرین کسی که میخوام تشکر کنم یه فرشته که مرسی که هست و حمایتم میکنه یه پشتیبان که هیچوقت تنهام نذاشته وهیچوقت بهم بد نکرده و مهربونیش همیشه شرمنده ام کرده....
و مرسی از خودم که اینقدر خوبم![]()








پاسخ با نقل قول


علاقه مندی ها (Bookmarks)