طرح 1 معماری

[معمار حانیه]

ضوابط عملکردها


حیاط


1. حیاط باید فضایی باز و آفتاب­گیر باشد و وسعت آن چنان باشد که بتواند تمامی عملکردهای فضای باز را در خود جای دهد (سکوی نشمین، تخت و ...)


2. نمای فضاهای مختلف پیرامون حیاط (بسته به عملکردشان) باید از هماهنگی در شکل و تناسب در ابعاد و اندازه درها و پنجره ها نسبت به یکدیگر برخوردار باشد.


3. ایجاد سایه در نما با توجه به شرایط اقلیمی باید مورد توجه قرار گیرد. این امر را می توان با کمک سایه بان و نیز با جلوآمدگی و یا عقب رفتگی حجم ها نسبت به هم ایجاد نمود.


4. استفاده از دیوار مشبک در جان پناه بام، دست اندازها و... جهت ایجادکوران و زیبایی پیشنهاد می شود.


5. چون نماهای شرقی و غربی در تابستان در مقابل آفتاب شدید قرار دارند، باید حتی المقدور از پیش بینی پنجره­ها با سطوح شیشه ای بزرگ در این نماها خودداری کرد. در صورت لزوم باید اندازه آنها کوچک و تعدادشان محدود باشد.


6. در نظرگرفتن تخت نشیمن در حیاط با فاصله از زمین جهت استفاده از هوای مناسب شبهای تابستان توصیه می شود.


7. برای بناهایی که دسترسی ابتدا به بنای اصلی یا دسترسی از دو طرف مقابل است، ایجاد یک حیاط کوچک جهت فضای ارتباطی میانی توصیه می شود.


8. بهتر است دسترسی به بام از حیاط تامین شود.


9. کاشت درخت و گیاه در نزدیکی پنجره و ایوان، که باعث کاهش شدت انعکاس نور آفتاب به داخل فضا می شود، توصیه می­گردد.
ورودی


1. پیش بینی فضای ورودی جهت حفظ محرمیت و ایجاد سلسله مراتب دسترسی، ضروری است. به عبارت دیگر در ورودی بهتر است در جایی قرار گیرد که به طور مستقیم به فضای مسکونی دید نداشته باشد.


۲. در صورت یک ورودی برای خانه، ابعاد آن باید مناسب با انجام فعالیت های گوناگون باشد، برای ورود تراکتور (در صورت لزوم) و یا سایر وسایل نقلیه به داخل، عرض در ورودی باید حداقل 5/2 متر باشد و در غیر اینصورت برای عبور پیاده عرض 20/1 متر پیشنهاد می شود.


۳. فضای ورودی می تواند روباز باشد.


ایوان


1. طراحی ایوان جهت کلیه خانه­ها الزامی است.


2. بهتر است از ایوان جهت دسترسی به فضاهای اصلی زندگی استفاده شود و ایوان بعنوان عنصری ضروری از بخش اصلی سکونت مطرح شود.


3. عمق ایوان باید به اندازه ای باشد که در تابستان از تابش مستقیم نور خورشید به داخل اتاق ها جلوگیری کند و در زمستان امکان تابش آن را به داخل اتاق فراهم سازد.


4. به علت انجام فعالیت های روزانه در ایوان، بخصوص در فصول گرم، عمق ایوان نباید کمتر از 2 متر طراحی شود.


5. در صورت نیاز به کاهش سطح آفتابگیر در ایوان، می توان از حصیر یا شبکه های آجری و گچی که امکان عبور باد از آنها وجود دارد و در عین حال میزان نور را تنظیم و از شدت آن می­کاهد، استفاده کرد.


6. کف ایوان باید حداقل 45 سانتی متر از سطح حیاط بالاتر باشد.


7. در منطقه دشت و ساحلی، ایجاد کوران در ایوان ضروری است. ولی در منطقه کوهپایه­ای که دارای آب و هوای نسبتا سردی است، بسته بودن سه جانب ایوان به منظور جلوگیری از کوران در فضای مسکونی الزامی است.


8. می توان در پوشش سقف ایوان ها از مصالح بومی استفاده نمود (ترکیب چوب و حصیر با پایه های چوبی جهت ایجاد کوران بهتر.)


9. اجرای عایق رطوبتی در محل اتصال پله های ایوان به حیاط توصیه می شود.


پذیرایی (لامردون یا مضیف)


1. اهمیت دادن به فضای پذیرایی و در صورت امکان ایجاد ورودی مستقل از سایر فضاها برای پذیرایی پیشنهاد می شود.


2. قراردادن فضای پذیرایی نزدیک ورودی اصلی پیشنهادمی شود.


3. برای واحدهای کوچک (زیر 90 متر مربع ) فضای پذیرایی در نشیمن ادغام می شود.


4. برای واحدهای بزرگتر از 90 مترمربع بهتر است فضای نشیمن و پذیرایی بصورت مستقل طراحی شوند.


5. ترجیحاً نور پذیرایی از حیاط تامین شود.


6. دسترسی سهل الوصول به آشپزخانه و حیاط و دسترسی غیر مستقیم از فضای نشیمن و دیگر اتاق ها (جهت حفظ محرمیت) داشته باشند.


7. با توجه به سنت سکونت و آداب و رسوم اجتماعی، پیش بینی اتاقی برای مهمان در واحدهای مسکونی با مساحت بیش از 150 مترمربع ضروری است.