داشتم فکر مى کردم اگر خانوم فروغ فرخزاد زنده بود چقدر شعرهاى قشنگ ترى مى نوشت؛ حتى قشنگ تر از تکه ى آخر شعرش؛ "کسى بايد بيايد که شبيه هيچکس نيست، کسى که قدش از درخت هاى خانه ى معمار هم بلندتر است!" و يا مثلا آن هايى که دوستش دارند برايش نامه مى فرستادند و من از او مى پرسيدم: راستى حال چشم هايت چطور است؟...






پاسخ با نقل قول


علاقه مندی ها (Bookmarks)