رمضان آمد و چه خوش آمد
رمضان آمد و میخانه برافتاد
عشق و طرب و باده به وقت سحر افتاد...
گر چه آمد رمضان
گر چه میخانه برافتاد
گر چه عشق و طرب و باده به وقت سحر افتاد... ولی:
اینکه باشی تو به فکر دگران
خود طرب است
شادی وقت سحر
در رمضان مستحب است....
ایام بسیار مبارک رمضان از راه رسید و چه با شکوه و عظمت است این ماه عزیز و دوست داشتنی.
ماهی خداوند درهای رحمت خود را میگشاید تا ما بنده های خطا کار توبه کرده و به او باز گردیم .
و لحظه لحظه ی آن با سایر لحظات در سایر ایام سال هیچ نتوان مقایسه کرد.
اگر برای جبران یک روز از ماه مبارک رمضان تا آخر عمر هم روزه بگیریم به فضیلت و ثواب این یک روز نخواهد رسید و چه ساده لوحانه است که به بهانه های واهی خود را از آن مثلا برهانیم . این رهیدن نیست بلکه ظلم به خود است و دور داشتن خود از رحمت و فضل الهی.
پس این ایام را نیک قدر دان باشیم و فرصت ها را از دست ندهیم.که چون رفت دگر برفت.
قبول باشد طاعات و عبادات شما عزیزان و التماس دعا








پاسخ با نقل قول


علاقه مندی ها (Bookmarks)