اصل پیتر در مدیریت/اصل سطح بی کفایتی ،اصل سطح بی لیاقتی
اصل پیتر بیان میکند که:یک کارگذار در نظام اداری می تواند مدارج ترقی و کمال را تا حدی طی نماید که به سطح بی کفایتی و یا بی لیاقتی خود برسد. استفاد از فرد در سطحی بالاتر از این سطح برای سازمان نامطلوب است و بهره جویی نمودن از فرد در سطحی پایینتر باعث ایجاد ضرر در سازمان می شود.
اصل پیتر دو ویژگی مهم را بیان میکند ،یکی این که اگر فرد در مقامی بالاتر از سطح کفایتش باشد ،نامطلوب است و دیگر این که اگر در مقامی پایینتر از سطح کفایتش باشد باز هم نامطلوب است.نامطلوبی در مقام بالاتر از سطح کفایت بر همگان معلوم است،چرا که بدلیل عدم توانایی در انجام وظایف موجب بروز اشکال می شود.
اما خدمت در مقام پایینتر از سطح کفایت نیز موجب بروز کم کاری ،بی انگیزگی ،احساس تبعیض، سرکوبی توانائیها،احساس دلسردی و... می شود که در نهایت به ضرر سازمان و مدیریت است.
واکسن ضد اصل پیتر آموزش است،آموزش باعث می شود آگاهی و توانایی افراد و مدیریت بالا رفته از بروز بی کفایتی جلوگیری شود.
شرایط ارتقا کارکنان در یک سازمان
شرایط ارتقا افراد در سازمان باید بر اساس شایستگیها باشدتا سازمان با سلامت و توان بالا در جهت رسیدن به اهداف حرکت کند.
شرایط ارتقا عبارتند از:
1- مدرک تحصیلی: مدرک تحصیلی بر اساس لیاقت و تلاش فرد در بالا بردن علم ودانش بدست می اید و لیاقتی است.
2-سابقه کار : سابقه کار بر اساس تجربه بدست می آید.
3-در ژاپن و بعضی کشورهای پیشرفته تربیت جانشین: یعنی فرد در صورتی ارتقا و پیشرفت می کند که یک جانشین توانا در سازمان تربیت کرده باشد.(از این کارهایی که در ایران خیلی خطر ناک است!!! چون با تربیت جانشین زیرآب خود را میزنید!!!،یعنی برعکس ژاپن!!!)
شرایط ارتقا و پیشرفت در ایران فقط پارتی است.







پاسخ با نقل قول


علاقه مندی ها (Bookmarks)