خطر «پو» در کمین دختران و پسران ایرانی!

[Almas Parsi]

الماس پارسی عزیز بعدازظهر داشتیم با خواهرم در این رابطه صحبت میکردیم
میدونی یک مضوعی هست میشه از یک بعد دیگه هم به قضیه نگاه کرد احساس مادرانه در تمامی خانمها هست حتی در دختر بچه ها یک عده برنامه نویس از این احساس استفاده کردن و یک بازی درست کردن که با این احساس سروکار داره اگه از این جهت به قضیه نگاه کنیم اصلا چیز بدی نیست مثل این میمونه که شما یک بچه گربه داشته باشی
حالا ممکنه سوالی پیش بیاد که بعضی ها خیلی به این بازی وابسته میشن خب این بستگی داره به موقعیت افراد مثلا یک دختر مجرد ممکنه خیلی وابسته بشه چون این احساس مادرانه اش ارضا نشده در زمان های قدیم هم دختران این احساس رو بابچه های کوچیک خانواده پر جمعیتشون ارضا میکردن اما الان این امکان نیست
اما اگر این خانم دارای فرزند باشه: این خانم ممکنمه این بچه مجازی رو حتی در حد بچه خودش دوست داشته باشه اما این دلیل نمیشه که از احساس دوست داشتن به بچه خودش کم بشه یعنی اگر مادرها 10تا بچه داشته باشن بچه آخری رو به اندازه اولی دوست دارن و هیچ تفاوتی قایل نمیشن
اما اونایی که پو رو ترجیح میدن به بچه خودشون اونا ممکنه ضربه خورده باشن یا از طرف خانواده یا جامعه یاو...

سلام زهرا جان
به خواهر نازنین تون سلام گرم منو ابلاغ کنید ...
با نظراتتون تا حدی موافقم و همین امر هم که در پیام اولم عنوان کردم وابستگی به این روش دقیقا عین وابستگی به یک حیوان خانگیست
و پس از گذشت یک زمان اون حیوان حتی عضوی از اعضای خانواده میشه
و مواردی هم که عنوان کردید از اون دسته عواملیه که در هر برهه از زمان هر کدومش مزید بر علت میشه
اما حس دوست داشتن یک کاراکتر غیر انسانی و مجازی مثل پو من فکر نمیکنم حس دقیق مادر و فرزندی رو القا کنه
چون در خیلی موارد نمیشه دقیقا چنین حسی رو از یک مادر بین فرزند حقیقی و مجازی دریافت کرد
به نظرم چنین افکاری فقط در افرادی که دچار مشکلات روحی و آسیب های اجتماعی بودن بصورت یک تصور و تلقین واقعی نمود پیدا میکنه
چون من خودم هم همونطور که گفتم این کاراکتر رو با همه جوانش آشنایی دارم...
ولی اصلا قابل قیاس با یک فرزند واقعی نیست ...
فقط چون به نظر میرسه پو یه جاهایی احساسی واکنش نشون میده ...
مثلا حس شادی و غم واقعی در اون رو نمیشه دریافت کرد
فقط این موجود با واکنش به حس گرسنگی و بیماری و خواب آلودگی ...
محرک حس درونی ما باشه...
و چون ما علم به نرم افزار بودنش داریم ...
لذا در شرایط نگرش منطقی و با عقل سلیم نمیشه حس واقعی رو از اون دریافت کرد...
و نهایتا سبک گرایش به موجودی مجازی ...
ریشه در همون کم و کثری ها و یانقصان های شخصیتی یا نا ملایمات مسیر زندگی داره..

ممنون از نظرات سازنده تون