خاکیِ راه مشهد

[zoh_reh]

خاکیِ راه مشهد

چون ماهیان برکه‌ام، بی‌تاب ماهم یا رضا !

از عاشقانِ «عاشقی با یک نگاهم» یا رضا !

من خوب می‌دانم بدم اما دوباره آمدم

خاکیِ راه مشهدم پس سر به راهم یا رضا !

به به! چه می‌آید به هم ترکیب ما، آخر بر آن

صحن سفید مرمرت، خالی سیاهم یا رضا !

وقت نظر بر گنبد و گلدسته‌های عرشیت

افتاده با عمامه‌ها از سر کلاهم یا رضا !

تو شرط مستی هستی و هستم ز نیشابوریان

در صحن جمهوری اگر «مشروطه‌خواه»م یا رضا !

مشروطه و مشروعه را دادم به دست عاقلان

در مجلس مستان تو با پادشاهم یا رضا !

یادم نمی‌آید یکی از دردهای بی حدم

شکر خدا پهلوی تو من رو به راهم یا رضا !

از ماه زیباتر تویی، از نوح آقا تر تویی

با اینکه بدنامم ولی دادی پناهم یا رضا !

من در بهشتم پس قسم، ساقی! به سقاخانه‌ات

حتما کشیده دست تو خط بر گناهم یا رضا !

پیش ضریحت پیشتر خیر دو عالم خواستم

عمریست من شرمنده‌ی آن اشتباهم یا رضا !

یا ضامن آهو! بگو صیاد آزادم کند
تا صحن آزادی شبی باشد پناهم یا رضا !

از آب سقا خانه‌ات یک جرعه نوشیدم ببین
«رَستم از این بیت و غزل» من مست مستم یا رضا !

تبیان

[kamanabroo]

باز هم دربدر شب شدم ای نور سلام


باز هم زائرتان نیستم از دور سلام


با زبانی که به ذکرت شده مأمور سلام

به سلیمان برسد از طرف مور سلام


کاش سمت حرمت باز شود پنجره ها


باز از دوریت افتاده به کارم گره ها


ننوشته ست گنهکار نیاید به حرم


پس بیایید اگر خوب و اگر بد به حرم


برسد خواهش این ناله ی ممتد به حرم


زود ما را برسانید به مشهد ، به حرم


مست از آنیم که از باده به خم آمده ایم


ما سفارش شده ایم ، از ره قم آمده ایم


یاد دادید به ما رنج کشیدن زیباست


پس از این فاصله تا طوس دویدن زیباست


پا برهنه شدن و جامه دریدن زیباست


بعد هم پای ضریح تو رسیدن زیباست


پیچش قافله ی ما که به سوی نور است


رگه ای در دل فیروزه ی نیشابور است


چه خبر در حرم ضامن آهو شده است؟


صحن ها بیشتر از پیش چه خوش بو شده است


طرف پنجره فولاد هیاهو شده است


باز یک چشمه از آن لطف و کرم رو شده است


مادری گریه کنان ذکر رضا می گیرد


دست و پای فلجی باز شفا می گیرد


با شفا از تو ، چه زیبا شده بیمار شدن


به تو وابسته شدن با تو گرفتار شدن


کار من هست فقط گرمی بازار شدن


گر چه در باور من نیست خریدار شدن-


-یوسفم باش، بدون تو کجا برگردم؟


من برایت دو سه تا بیت کلاف آوردم


تو خودت خواسته ای دار و ندارم باشی


کاش لطفی کنی و آخر کارم باشی


مرد سلمانی تو باشم و یارم باشی


لحظه ی مرگ بیایی و کنارم باشی


قول دادی به همه پس به خدا می آیی


هر که یک بار بیاید تو سه جا می آیی