مشکل در اینجاست که ما همواره چشم مان به دنبال تعریف و تمجیدهای دیگران است و زندگی مان و تمام همت مان صرف این می شود که فلانی از من راضی باشد بعد عمری زندگی هنوز یک لحظه برای خودمان زندگی نکردیم و مدام بند دیگران بودیم .البته تا یه حدی که مثبت باشه خوبه و در کل رعایت اعتدال تو زندگی اصل مهم و سازنده ای هست.







پاسخ با نقل قول


علاقه مندی ها (Bookmarks)