.gif)
پاسخ : سروده های خفته - خسرو گلسرخی
بر سینه ات نشستزخم عمیق و کاری دشمناماای سرو ایستاده نیفتادی ...این رسم توست که ایستاده بمیری ...در تو ترانه های خنجر و خون،در تو پرندگان مهاجردر تو سرود فتحاین گونهچشم های تو روشنهرگز نبوده است ...با خون تومیدان توپخانهدر خشم خلقبیدار می شود ...مردمزان سوی توپخانه،بدین سوی سرزیر می کنندنان و گرسنگیبه تساوی تقسیم می شودای سرو ایستادهاین مرگ توست که می سازد ...دشمن دیوار می کشداین عابران خوب و ستم برنام ترااین عابران ژنده نمی دانندو این دریغ هست اماروزی که خلق بداندهر قطره قطره خون تومحراب می شود ...این خلقنام بزرگ ترادر هر سرود میهنی اشآواز می دهدنام تو، پرچم ایران،خزربه نام تو زنده است ...
دوست عزیز، به سایت علمی نخبگان جوان خوش آمدید
مشاهده این پیام به این معنی است که شما در سایت عضو نیستید، لطفا در صورت تمایل جهت عضویت در سایت علمی نخبگان جوان اینجا کلیک کنید.
توجه داشته باشید، در صورتی که عضو سایت نباشید نمی توانید از تمامی امکانات و خدمات سایت استفاده کنید.
پاسخ با نقل قول
علاقه مندی ها (Bookmarks)