تصویر نجومی روز

[مسافر007]

امتیاز تصویر و حق نشر: César Blanco González

تعداد کمی از نماهای نجومی مانند زایشگاه ستاره‌ای جبار می‌تواند تخیل ما را برانگیزد. گاز درخشان این سحابی ستاره‌های داغ جوان را در لبه‌ی ابر مولکولی وسیع میان‌ستاره‌ای احاطه کرده است. بسیاری از ساختارهای نوار شکل که در تصویر بالا دیده می‌شوند در واقع امواج شوک هستند- جبهه‌هایی که در آن‌جا موادی که با سرعت حرکت می‌کنند با گازهای در حال حرکت با سرعت کم هستند مواجه می‌شوند. سحابی جبار حدود 40 سال نوری گستردگی دارد و در فاصله‌ی 1500 سال نوری دور از ما در همان بازو‌ مارپیچی کهکشان ما که خورشید هم در آن‌جا قرار دارد، آرمیده‌ است. سحابی بزرگی جبار را می‌توانید با چشم غیرمسلح درست در پایین و چپ تصویر به راحتی با تشخیص دادن سه ستاره‎ی کمربند جبار بیابید. تصویر بالا سحابی جبار را در سه رنگ نشان می‌دهد که از هیدروژن، اکسیژن و گاز گوگرد ساطع می‌شوند. کل ابر پیچیده‎‌ی سحابی جبار که سحابی سر اسب نیز بخشی از آن است، تا 100 هزار سال دیگر به آهستگی در فضا پخش خواهد شد.

[مسافر007]

امتیاز تصویر: NASA, ESA, and the Hubble SM4 ERO Team

درخشان‌ترین خوشه‌ها و سحابی‌های آسمان شب سیاره‌ی زمین اغلب به نام گل‌ها و حشرات نامیده می‌شوند. سحابی NGC 6302 هم از این قاعده مستثنا نیست، بال‌های این پروانه بیش‌ از 3 سال نوری گسترش یافته است. دمای سطح این سحابی حدود 250 هزار درجه‌ی سانتی‌گراد تخمین زده شده است. ستاره‌ی در حال مرگ مرکزی این سحابی سیاره‌نمای منحصربه‌فرد به‌طور خاصی داغ و درخشان شده است و در نور فرابنفش می‌درخشد، این ستاره‌ی درخشان را نمی‌توان مستقیماً‌ دید زیرا در پس توده‌ای از غبار متراکم پنهان شده است. دوربین شماره‌ی سه میدان دید باز تلسکوپ فضایی هابل این نمای نزدیک رنگی و دقیق از سحابی این ستاره‌ی محتضر را در سال 2009 ثبت کرده است. این دوربین درحین آخرین مأموریت تعمیر شاتل بر تلسکوپ هابل نصب شد. در این نما توده‌ی غبار پیرامون ستاره‌ی مرکزی، حفره‌ی درخشان گاز یونیده شده را قطع کرده است و این توده نسبت به خط دید ما تقریباً از لبه دیده می‌شود. در بستر این ستاره‌ی داغ کیهانی، هیدروژن مولکولی شناسایی شده است. سحابی NGC 6302 حدود 4 هزار سال نوری دورتر و در صورت‌فلکی عقرب (کژدم) آرمیده است.

منبع:کانوت

[مسافر007]

امتیاز و حق نشر تصویر: Apollo 11, NASA; Stereo Image by Patrick Vantuyne

نام بسیاری از سحابی‌های درخشان و خوشه‌های ستاره‌ای آسمان با نام چارلز مسیه (در فهرست معروف او در قرن 18) شناخته می‌شود. البته نام او به دو گودال بزرگ و جالب‌توجه در ماه هم داده شده است. این دو گودال در دریای حاصلخیزی (یا Mare Fecunditatis) قرار دارند، مسیه (سوی چپ) و مسیه A به ترتیب ابعاد 15 در 8 و 16 در 11 کیلومتر دارند. ظاهر کشیده‌ی آن‌ها به علت زاویه‌ی کوچک برخورد جرمی است که با حرکت از چپ به راست این گودال‌ها را به وجود آورده است. این برخورد کم‌عمق باعث ایجاد دو رگه‌ی درخشان از مواد شده است که در سطح و به سوی راست-بالای تصویر کشیده شده‌اند. این تصویر را باید با عینک‌های سرخ/آبی (سرخ برای چشم چپ) ببینید. تصویر بالا از این جفت گودال اخیراً با تفکیک‌پذیری بالا از تصاویری که در مأموریت آپولو 11 از ماه گرفته شد (AS11-42-6304, AS11-42-6305)، اسکن شده‌اند.

[مسافر007]

امتیاز و حق نشر تصویر: UV: NASA, Swift, S. Immler (Goddard) & M. Siegel (Penn State); Optical: Axel Mellinger-CMU

داغ‌ترین ستاره‌ها در کدام بخش از نزدیک‌ترین کهکشان‌ها به ما قرار دارند؟ برای یافتن این پاسخ، ناسا به سوییفت، ماهواره‌ی مدارگرد زمین، دستور دارد تا تصویری چندگانه و موزاییکی از کهکشان ابرماژلانی بزرگ در نورفرابنفش بگیرد. تصویر بالا محل تولد ستاره‌ها و ستاره‌های پرجرمی را نشان می‌دهد که در نور آبی و فرابنفش می‌درخشند. اما در نور مرئی نمای آشناتری از ابرماژلانی می‌بینید که بیشتر ستاره‌های پیر را نمایان می‌کند. در سوی بالا-چپ تصویر یکی از بزرگ‌ترین زایشگاه‌های ستاره‌ای را می‌بینید که در کل گروه محلی کهکشان‌ها وجود دارد: سحابی رطیل. ابرماژلانی بزرگ و همراه کوچک‌ترش ابر ماژلانی کوچک به سادگی با چشم غیرمسلح در آسمان جنوبی دیده می‌شوند. جزئیات تصویر بالا که فراگیرنده‌ی کل کهکشان است به خوبی نشان می‌دهد که چطور ستاره‌ها شکل می‌گیرند.

[Easy Bug]

راه‌شیری بر فراز دریاچه کرَتر و هواتاب

[kahrupay]

راه‌شیری بر فراز دریاچه کرَتر و هواتاب

این عکس به نظر می رسه پردازش شده باشه.

[Easy Bug]

این عکس به نظر می رسه پردازش شده باشه.

بله همینطوره / تا الان تو هیچ عکسی ندیدم که راه شیری بصورت نیمه هلال باشه
معمولاً صافه با زاویه حدود 50 درجه نسبت به افق هستش (البته اگه استباه نکنم)

ممنون از دقتتون / موفق باشید

[Amaterasu]

بله همینطوره / تا الان تو هیچ عکسی ندیدم که راه شیری بصورت نیمه هلال باشه
معمولاً صافه با زاویه حدود 50 درجه نسبت به افق هستش (البته اگه استباه نکنم)

ممنون از دقتتون / موفق باشید

این عکسا عکس های 360 هستن
مثل همونایی که کیوراسیتی از مریخ گرفته!
البته درسته با کمی هم پردازش

[kahrupay]

غروب خورشید

[kahrupay]

NGC3628