پرم از تنهايي ...

[آسد مرتضي]

پرم از تنهایی

کوهی از آتیشم

عکستو می بینم

تا یکم خالی شم

تو دلم آشوبه

ذهن من آشفته س

بی تو بازم جاده

بی تو بازم بن بست

حسرتم آب شد و روی آئینه نشست

بغض من لرزید و دل آئینه شکست

خسته از کابوس و خسته از تکرارم

من از این تنهایی به خدا بیزارم

ساعت دیواری از نفس افتاده

نیستی،تنهایی کار دستم داده

از ‌: صابر قدیمی

[(ooomiiid)]

عمریست به دنبال خودِ خویشتنم من

زین روی مدام در تعب و در مِحَنَم من
.
من مست غرورم خودِ من در خواب است
خوابی که در آن روح و تنم بی تاب است
.
بیهوده پیِ روزنه ای می گردم
تا فارغ ازین درد و ازین غم گردم
.
تا ما نشوم هیچ نگردد حاصل
این چرخ بچرخد ولی بر باطل
.
گر تو نشوی یار من اینک چه کنم ؟
دستم تو اگر یار نگـــیری چه کنم ؟
.
بی تو صنما هیچ نیَم ، گمشده ام ، گمراهم
آشفته ، پریشانم و با حزن و غمت همراهم

محتاج توام ، یار ، پناهی دگرم نیست
عشقی به جز عشق تو جانا به سرم نیست

یارب به من گمشده در خود نظری کن
از کوچه ی تاریک دل ما گـذری کن

[(ooomiiid)]

شود روزگاران بهاران خدارا چه دیدی

سرآید غم بیقراران خدارا چه دیدی

نپاید شب تیره ی دردمندان و گردد
سحر شام شب زنده داران خدارا چه دیدی
نبردیم جز غم ز تکرار دوران نصیبی
رسد موسم عیش یاران خدارا چه دیدی
ز فیض دعاهای شب زنده داران و پاکان
فرو ریزد از ابر باران خدارا چه دیدی
زمان غم انگیز این خشکسالی سر آید
برآید گل از شاخساران خدارا چه دیدی
ببارد به کوه و در و دشت باران رحمت
بهاری شود سبزه زاران خدارا چه دیدی
زند نغمه های دل انگیز و شیرین چکاوک
بخوانند دلکش هزاران خدارا چه دیدی
ز گرد ره آیند یاران دیرین و آید
خروش گروه سواران خدارا چه دیدی
خداباوران پا در اینجا گذارنند و گردد

زمین پاک از نا بکاران خدارا چه دیدی
« نکوئی » چه دانی که نور امیدی بر آید
به دلهای امیدواران ، خدارا چه دیدی

[setayesh shb]

بی تو تنها گریه کردم تو شبای بی ستارهانتظار تو کشیدم تا که برگردی دوبارهدر غروب رفتنت ، لحظه هایم را شکستمزیر بارون جدایی با خیال تو نشستم