همدلی با دیگران

[nkhoshdel]

خدایا در شگفتم از انسانی که با پاره ای پی مینگرد،با گوشت سخن میگوید،و با استخوان میشنودوازشکافی نفس میکشد،وهنوز هیچ کس نیاموخته است که میتوان کوشش نمود به گونه ای زندگی کرد که (ای کاش)تکیه کلام روزهای پیری ما نباشد.......نباید سالهای عمر را به شکوه وشکایت بگذرانیم ودر جستجوی احساس همدردی گوشهای دیگران را با اه و ناله پر کنیم...........تنها گوش شنوا وهمیشه صبوروارامبخش خداوند است که هیچگاه گناهان مارا به رخ ما نمیکشد بلکه به ما یاد میدهد،فرصت میدهدتا خود را باور کنیم ..........