تاثیر ونقش مکان های مذهبی بر روح و روان

[elinaaa]

جناب وحید قبل از هر چیز به خاطر این تصویر زیبایی که گذاشتید واقعا ممنونم و بعد هم بابت این بحث خیلی خوبتون...

راستش تنها چیزی که میتونم بگم اینه که با وجود اینکه همیشه تو این مکانهای مذهبی اشک تو چشمام جمع میشه و بغض گلومو میگیره ولی تو قلبم یه احساس شادی خاصی دارم و حس میکنم از همه دنیا کنده شدم و فکر میکنم که از ته دل خوشحالم...آدم اینجور جاها کافیه یه نفس عمیق بکشه تا یه بار دیگه احساس زنده بودن کنه...البته گفتن یه همچین حس و حالی سخته ولی اینا همون حسیه که نسبت به این جور مکانها دارم...از نظرات قشنگ دوستان هم ممنونم...

[91star]

اصلا این اماکن به حدی آرام بخش و زیبا و پر انرژین ، که هر وقت بری برات تازگی داره و هیچوقت ازشون خسته نمیشی . من دوساله مشهد نرفتم ، یعنی قسمت نشده برم ولی اینقدر دلم براش تنگ شده که حد نداره ، اگه سالی چند بار هم برم باز سیر نمیشم .

[جوان ایرانی]

حرم امام رضا اونم نماز صبحا با نسیم خنکی که می وزه بشینی جلوی ایوان طلا و پنجره فولاد فقط دعا کنی
اصلا محشره

[homeyra]

سلام
بله دقیقا انرژی هایی در این جور اماکن هست که میشه اون رو به وضوح دید چون با روان وفکر ما سازگاری بیشتری داره

دقیقا به نکته ی خوبی اشاره شد این که ما فقط برای مشکلات وحاجات به این مکان بریم پسندیده نیست

ممنون درسته ....بقولی میگن که دل پر میکشه خودم بادیدن این ها حتی از طریق تلویزیون وعکس و از طریق مجازی احساس خوبی دارم

دلیلش چی میتونه باشه...خود شخصی که در اون مکان هست ...به عنوان پیامبر-امام -امامزاده؟

یا معماری وطرح بیشتر اسلامی -ایرانی اونه ؟یا همه ی اینا دخیلن؟

بله درجایی که معماری اسلامی -ایرانی باشه ..وجلال وعظمت رو ببینی بیشتر حس خوب بهت دست میده

مطمئنا هردوی این موارد...اما به نظر من نقش معماری به مراتب کمتر هست،چون من مطمئنم اگه مثلا حرم امام رضا هر معماری ای غیر از معماری کنونی داشت باز من همین حس رو داشتم....اما این به این معنا نیست که معماری بی تاثیر هست....شاید دلیل این نظری که من دارم این باشه که تابحال توی اماکن مذهبی ای که رفتم با یک معماری بد روبرو نشدم....

[وحید 0319]

جناب وحید قبل از هر چیز به خاطر این تصویر زیبایی که گذاشتید واقعا ممنونم و بعد هم بابت این بحث خیلی خوبتون...

راستش تنها چیزی که میتونم بگم اینه که با وجود اینکه همیشه تو این مکانهای مذهبی اشک تو چشمام جمع میشه و بغض گلومو میگیره ولی تو قلبم یه احساس شادی خاصی دارم و حس میکنم از همه دنیا کنده شدم و فکر میکنم که از ته دل خوشحالم...آدم اینجور جاها کافیه یه نفس عمیق بکشه تا یه بار دیگه احساس زنده بودن کنه...البته گفتن یه همچین حس و حالی سخته ولی اینا همون حسیه که نسبت به این جور مکانها دارم...از نظرات قشنگ دوستان هم ممنونم...

سلام به دوست خوبم

خواهش میکنم لطف دارین

بله گریه ی خوشحالی که بیشتر یا هممون محض دیدن این مکانها بهمون دست میده ...ولی بگم قلب پاک وبا صفا میخواد ...که شما دارین

دقیقا ...اینجا بهترین جایی که آدم بتونه خودشو از هرچی هست در زندگیش خالی کنه وبتونه عبادت کنه و...

خیلی سخته موافقم ..خودم بارها وبارها رفتم مشهد ولی هردفه یه حسی دارم جدی میگم...قابل توصیف نیست

منتظر نظرات دوستان هستیم همچنان

[محمد ایرانی]

این اماکن به واسطه ی افراد پاکی اونجا دفن شدن آرامش بخش هستن

[elinaaa]

سلام به دوست خوبم

خواهش میکنم لطف دارین

بله گریه ی خوشحالی که بیشتر یا هممون محض دیدن این مکانها بهمون دست میده ...ولی بگم قلب پاک وبا صفا میخواد ...که شما دارین

دقیقا ...اینجا بهترین جایی که آدم بتونه خودشو از هرچی هست در زندگیش خالی کنه وبتونه عبادت کنه و...

خیلی سخته موافقم ..خودم بارها وبارها رفتم مشهد ولی هردفه یه حسی دارم جدی میگم...قابل توصیف نیست

منتظر نظرات دوستان هستیم همچنان

ممنونم...بله کاملا درسته...و یه چیزی که این مکانها به آدم میده یه جور حس امیدواریه...امیدواری به بخشش...امیدواری به اجابت دعا...امیدواری به زندگی...انگار ادم غمهارو فراموش میکنه و مطمئن هست که قراره یه اتفاق جدید بیافته...شاید به همین دلیل هست که خیلی وقتا برای اینکه به خواسته هامون برسیم میریم به این جور مکانها چون یه امیدی در دلهامون به وجود میاره و تازه اینجاست که آدم وجود خدارو واقعا حس میکنه و شاید اون احساس شادی به همین دلیل باشه!

[heidari1372]

هر چی ایمان قوی تر باشه دریافت تاثیر هم ملموس تره و راحت تر احساس میشه
خدایا مرگم را در جوار این عتبات قرار بده

[نارون1]

در همایشی سالها قبل این عنوان شده بود و من هنوز که هنوزه این مطلب رو حفظ کردم که :

دکتر تیموری گفت : خداوند متعال نیاز به آراستگی محیطهای مذهبی ندارد بلکه این انسان است که به آن نیاز دارد و با تلاش زیاد آنها را آراسته کرده است تا با دیدن آنها احساس آرامش کند ، همانگونه که وقتی به حرم امام رضا (ع) می رویم احساس آرامش می کنیم . وی تاکید کرد : رنگ معماری و حضور جمعیت در مکانهای مذهبی ، درمیزان آرامش انسان تاثیر فراوان دارد .


این خیلی مهمه ، وقتی به شهر مشهد وارد میشیم و گنبد طلایی حرم امام رضا رو می بینیم ....... اصلا ناخودآگاه یه حسی به ما دست میده

من خیلی دوست دارم ، شما ، همین مطلب بالا رو برای من تحلیل کنین ...... شما چه فکری میکنین ، شما هم اینو قبول دارین ؟؟

منتظر نظراتتون هستیم

[elinaaa]

در همایشی سالها قبل این عنوان شده بود و من هنوز که هنوزه این مطلب رو حفظ کردم که :

دکتر تیموری گفت : خداوند متعال نیاز به آراستگی محیطهای مذهبی ندارد بلکه این انسان است که به آن نیاز دارد و با تلاش زیاد آنها را آراسته کرده است تا با دیدن آنها احساس آرامش کند ، همانگونه که وقتی به حرم امام رضا (ع) می رویم احساس آرامش می کنیم . وی تاکید کرد : رنگ معماری و حضور جمعیت در مکانهای مذهبی ، درمیزان آرامش انسان تاثیر فراوان دارد .


این خیلی مهمه ، وقتی به شهر مشهد وارد میشیم و گنبد طلایی حرم امام رضا رو می بینیم ....... اصلا ناخودآگاه یه حسی به ما دست میده

من خیلی دوست دارم ، شما ، همین مطلب بالا رو برای من تحلیل کنین ...... شما چه فکری میکنین ، شما هم اینو قبول دارین ؟؟

منتظر نظراتتون هستیم

ممنون از شما نارون عزیز.بله منم با این نظر موافقم...اون کسی که نیازمنده همیشه انسان هست و برای رفع این نیازها تمام سعیشو میکنه مخصوصا برای به دست آوردن آرامش...من فکر میکنم که این تاثیر رنگ و معماری تو روحیه افراد یه امر ثابت شده باشه و اصلا اگه دقت کنیم متوجه میشیم که دیدن یه سری رنگها یا مکانها به آدم آرامش خاصی میده و خیلی ناخودآگاه پیش میاد...و در مورد حضور جمعیت هم به همین صورت هست و من فکر میکنم دلیلش این باشه که وقتی میبینیم همه افراد برای بیان دردها و خواسته هاشون و از همه مهمتر به خاطر یه امر معنوی به این مکانهای مذهبی میان این احساس بهمون دست میده که همه مثل هم هستیم و انگار همه با هم مهربونتر هستن و این مسلما به خاطر آرامشی هست که همه حسش میکنن...