دوست خوبم راستش خیلی دوست داشتم اطلاعات بیشتری داشتم تا یک کم عمیق تر و بهتر کمکت می کردم.
می دونی شاید من خیلی خاص و یا اشتباه می کنم اما این جور جاها فقط به یه نتیجه می رسم "بشنو این نکته که خود را ز غم آزاده کنی / خون خوری گر طلب روزی ننهاده کنی"
تو از کجا می دونی خدا کمکت نکرده شاید کمکی که بهت کرده این بوده که تو این موقعیت قرار بگیری و شکست بخوری.
باور کن می تونم درک کنم این که عمرت رو گذاشتی چقدر برات فشار بوده ولی این که هی رفتی و به در بسته خوردی نه این که بخوام ناامید بشی نه اتفاقا با امید بالا دنبالش برو اما از به نتیجه نرسیدن غصه نخور.
بازم تلاشت رو بکن اما عمرت رو روش نذار به هر حال شما تحصیلکرده ای و حتما علایق دیگه ای تو زندگیت هست که بلکه توش موفق تر باشی.
گفتی سال 85 شانزده ساله بودی یعنی الان 22 سالی داری.این یعنی هنوز اول راهی با تمام سختی هایی که گذروندی این بار با دید بازتر همون کارای قبلی رو بکن و به بقیه علایقت فکر کن.
از شکست ناراحت نشو شکست فقط محکمترت می کنه.
از این که داستان زندگیم رو این وسط بیارم خوشم نمیاد ولی خواسته هایی داشتم که تا بهشون فکر نکردم و از جایی که انتظار نداشتم بهشون رسیدم.
اینا همش ممکنه علاقت به فوتبال و موفقیت توش هم برامون قابل درکه ولی خواست خدا رو از یادت نبر.
برات از صمیم قلب آرزوی موفقیت نه آرزوی یافتن راه دارم!
سلامت و پیروز باشی






پاسخ با نقل قول


علاقه مندی ها (Bookmarks)