دوست عزیز ما وقتی از خوب و بد صحبت میکنیم باید توجه داشته باشیم که این اوصاف نسبی هسند
یعنی خوب نسبت به یک معیار خوب است
و بد هم همچنین
ولی اگر دقت داشته باشید خود خوب و بد جدا شدنی هستند
خوب و بدی که به فطرت مرتبط مشوند را نباید با خوب و بدی که از محیط کسب و استنباط شده اند یکی دانست
در بالا از دزدی گفتیم که در همه جوامع ناپسند است
ولی برخی کارها در کشور ما ناپسند و بد است.ولی در کل نمیشود که آن کار را تایید یا رد کرد و اقتضای جامعه را باید در نظر گرفت
ولی پدیده های ذهنی قائم به فرد هستند آیا تشخیص یک عمل اخلاقی قائم به فرد است ؟در مورد این دو سوال نظر شخصی خودم را میگمآیا پدیده اخلاقی علاوه بر ملاک تشخیص ذهنی ملاک تشخیص عینی هم دارد ؟
سوال اول:خیر ،چون انسانها در فطرت برابر هستند.چیش از این گفتیم که کارهای خوب کارهایی هستند که فطرت آنها را تایید کند.پس کار خوب علاوه بر اینکه به زمان و مکان مرتبط نمی شود بلکه به افراد هم مرتبط نمی شود. همواره خوب است.
پس عمل اخلاقی قائم به فرد نیست
سوال دوم:
بله
البته در این مورد ملاک تشخیص عینی را باید حواس 5 گانه نام برد.ولی تشخیص این مورد بسیار مشکل است.چون شرایط زیادی را برای تشخیص لازم دارد.مثلا بصیرت،آگاهی از همه جنبه ها،نبودن منافع در درک و ...
ممنون







پاسخ با نقل قول


علاقه مندی ها (Bookmarks)