درخواست مقاله ،جزوه ،پاورپوینت و مولتی مدیا در مورد جوش ( همین جا)

[ناظر]

ترک انجمادی:
Soldification crack یا hot crack درست پس از شروع انجماد زمانی که فلز جوش هنوز داغ است اتفاق میافتد.رشد شکل گیری کریستالها از کناره های جوش که سرد تر است به سمت محور مرکز جوش اتفاق میافتد.در صورتی که بخشی از مذاب در قسمت میانی حبس شود کرنش حرارتی ناشی از انقباض باعث ایجاد ترک میشود.
در حالات زیر ریسک ایجاد ترک گرم بالاست:
-جوشکاری با سرعت زیاد که نشانه آن مهره های جوش با شکل کشیدگی طولی است.
-بیشترین تمایل یه ترک گرم در پروسه ها در جوشکاری زیر پودری وجود دارد.به عنوان یک قانون تجربی و کارگاهی در زمان جوشکاری به روش saw ،آمپراژ دستگاه برای پاس ریشه در یک جوش شیاری نباید 10 برابر بیشتر از groove angle یا bevel angle باشد.به عنوان مثال برای یک جوش جناقی با زاویه 60 درجه ، مقدار جریان نباید از 600 آمپر برای پاس ریشه بیشتر باشد.
-سطح باریک و عمق زیاد باعث حبس مداب در پروفیل جوش و افزایش میل به ایجاد ترک گرم میشود.
-جوشهای طولانی در متریال های نازک که باعث افزایش کشش حرارتی میشود.
-heat input بالا امکان ایجاد ترک گرم را افزایش میدهد
-سطح جوش محدب نسبت به سطح جوش مقعر ریسک کمتری برای ترک گرم دارد.چاله های انتهائی جوش برای اجتناب از ترک باید همیشه پر شود.
-ساختار شیمیائی فلز پایه در افزایش یا کاهش میل به ایجاد ترک موثر است.وجود در صد بالای سولفور باعث کاهش دمای ذوب و افزایش ریسک ترک گرم میشود.
بر اساس استاندارد انگلیسی برای فولادهای ساختمانی:

1- UCS=230 C + 190 S + 75 P + 45 Nb - 12.3 Si - 5.4 Mn
در صورتیکه:
UCS>=30 .............LOW RISK
UCS<=10 .............HIGH RISK