کـــــــاربر فــــعال
از قدیم میگن آرزو بر جوانان عیب نیست
هر فردی هم توی هر سنی احساس کنه که هنوز آرزوهایی داره توی دلش پس حس جوانی داره
همین افراد 70 - 80 ساله گاهی اصلا قبول ندارن پیر شدن ..
اگر بهشون بگیم پیر مرد یا پیر زن بهشون بر میخوره ...
مادر بزرگی داشتم که در سن 105 سالگی به رحمت خدا رفتن
یادمه هر وقت بهشون میگفتیم شما باید بیشتر مراقب خودتون باشید چون سنی ازتون گذشته
با یه قیافه حق به جانب همچین نگاه میکردن و ابرو بالا مینداختن و میگفتن من که سنی ندارم ....
که اطرافیان از گفته خودشون خجالت می کشیدن
ویرایش توسط Almas Parsi : 24th January 2014 در ساعت 05:50 PM
همکار تالار مهندسی عمران
سه چیز را با احتیاط بردار: قدم، قلم ، قسم!
از سه چیز کمک بگیر: عقل ، همت، صبر!
اما سه چیز را هیچ گاه فراموش نکن: خدا، مرگ و دوست!
کـــــــاربر فــــعال
خدا رحمتشون کنه ولی به هر حال مرگ حقه[/QUOTE]
خدا رفتگان شما رو قرین رحمت کنه ممنونم
ولی اگر خدا بهشون عمر بیشتری میداد شاید من هم الان یه پدربزرگ داشتم
کاربر اخراج شده
کـــــــاربر فــــعال
سلام جناب تیمسار
ممنون از حضورتون در تاپیک ..
خواهش میکنم ...
فقط من متوجه منظورتون از بند ((ت)) نشدم ....
هر فردی این برهه از زمانها رو در زندگیش تجربه میکنه یا در تاهل یا تجرد باید چنین تصوری رو داشته باشه یعنی یه فرد 55 ساله باید به این نتیجه برسه که موندنی نیست ؟
شما منظورتون اینه هر کس به این سنین رسید حق زندگی باید ازش سلب بشه ؟
کاربر اخراج شده
کـــــــاربر فــــعال
اما من با این امر موافق نیستم ..
چون زندگی و آرمانها حد و مرزی براش تعیین نشده ...
یا قانونی نداریم که فرد در چه سنی میتونه چه برداشتی از زندگیش یا مرگش داشته باشه
این بستگی به برداشت و دیدگاه هر فرد از زندگیش داره و نمیشه به صورت کلی تعمیم بدیم
ما دیدیم گاها پیر مردی که در سن 90 سالگی به ادامه تحصیل مبادرت میکنه و با کسب مدارج عالی موفقیت رو بدست میاره
موفق باشید![]()
ویرایش توسط Almas Parsi : 24th January 2014 در ساعت 06:18 PM
همکار تالار مهندسی برق
سلام به دوستان عزیز. بنظر من سن و سال یه امر نسبیه. مثلا حضرت نوحی که 2400 سال عمر کرد تو سن 50 سالگی قطعا احساس پیری نمیکرده و خوب پیرم نبوده . به مرور زمان عمر ها کم شده. ولی خوب با این حال زمان مرگ هر کس چون مشخص نیست پس تا زمانی که زنده اس باید فکر کنه که سالهای زیادی عمر میکنه تا بتونه برای زندگیش تلاش کنه. مثلا جوونی که 20 سالگی از دنیا میره آیا قبل مرگش احساس پیری میکرد؟ خب معلومه که نه ولی عمرش از مادر بزرگشم کمتر بوده چون اون زنده اس در حالی که امید و آرزوش از اون مادربزرگ هم بیشتر بوده. اینکه هیچ کس زمان مرگشو نمیدونه یه دلیلش همین از دست ندادن انگیزس دیگه.
( نسبت به امور آخرتت چنان رفتار کن که گویی امروز آخرین روز عمر توست و نسبت به امور دنیایی چنان رفتار کن که گویی تا ابد زنده ای.) امام علی (ع)
یار همیشگی
سلام
تیمسار من اصلا با شما موافق نیستم..... البته این فرهنگیه که هست و نمیشه نادیده ش گرفت
تنهایی آدم جوون رو هم فرسوده میکنه چه برسه به فردی که سنی ازش گذشته و جزء قشر آسیب پذیر جامعه محسوب میشه .... اتفاقا آدم ها در پیری بیشتر به همدم نیاز پیدا میکنن .... کدوم جوون ساعت ها میشینه پای درد دل یه فرد پیر یا ساعت ها با قدم های آهسته ش همقدم میشه و ... و .... و .... و .....
اینجور که شما میفرمایید اگر کسی پا به سن گذاشت باید بره یه قبر اجاره کنه بالاش دربست بشینه تا ببینه کی قراره بمیره
طلب كردم ز دانائي يكي پند .......مرا فرمود: با نادان نپيوند
در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)
علاقه مندی ها (Bookmarks)