علت پشیمانی افراد از انتخاب های خود

[M@hdi42]

سلام .باتشکر از نارون1 بابت این موضوع.

خب این فکرو قضیه که احساس کنید چیزی در آینده برات بهتر وبه صلاح شماست با چند چیز تناقض داره. اولین تناقض اینه که احساسات معمولا تضمینی نیست همراه با منطق باشه. یعنی اطلاعات ورودی از یک موضوع که به شخص میرسه از دید احساس یک مشت اطلاعات اظافی به حساب میاد. پس احساسات یک ماشین حسابی هست که هرجور که خود انسان توجیه کنه جواب رو بدست میاره. خب مسلما جوابی که بدست میاد تضمینی نیست که در عالم واقعیت به صلاح یک شخص باشه.

مثالی بزنم روشن بشه مسئله. فرضا شخصی در کنکور رتبه ضعیفی بدست میاره.خب رتبش اونقدر هست که یک دانشگاه معمولی بره. واقعیت ها واطلاعات ورودی اینه که اگر برای سال بعد صبر کنی یک سال به هدر میره. ممکنه همین دانشگاه معمولی هم قبول نشی. ممکنه دروس تکراری باشه. ساعت مطالعه من کمه و و و ...

اما احساسات این اطلاعات و واقعیات رو با یک اشاره کنار میزنه و تو ذهن اینجوری میگه که بله امسال دیگه جبران میکنم. روزی 20 ساعت درس میخونم ایندفعه دیگه اشنایی دارم با سئوالات و.... ولی خب مسلمه این این تصمیم برمبنای یکسری دروغ که خود شخص به خودش گفته گرفته شده. در اون زمان تصمیم خیال میکنه بهترین تصمیم رو گرفته. اما هر چی به جلو میره با واقعیات بیشری مواجه میشه که احساس پشیمونی رو کم کم به همراه داره.

موفق باشید.

[mamadshumakher]

سلام

من اینجوری فکر میکنم که احساس اون فرد بر اساس شخصیت اون فرد شکل میگیره.حالا چرا گاهی به پشیمونی میرسه به این خاطر نیست که احساس اشتباه میکنه.نه.بلکه احساس همون چیزیو میگه که در وجود فرد هست .مشکل اینه که اون فرد در زمینه هایی نیاز به تغییر تفکر داره.یعنی اون فرد هنوز در اون زمینه به رشد نرسیده ضعیفه.طرز تفکر درست رو نمیدونه فقط طرز تفکر خودش رو میدونه...

فکر کنم بد توضیح دادم...

فردی رو تصور کنید که چندین سال پیش با قرض و گرفتاری یه زمین خرید و خونه ساخت تا به قول خودش سر پناهی داشته باشه اما از وقتی رفت تو خونه روز خوش ندید چون فقط باید قرض و قسط هارو میداد و فرصت پیشرفت و سرمایه گذاری نداشت.

خب قطعا وقتی داشت خونه میساخت احساس خوبی میکرد اما الان پشیمونه که چرا چند سال مستاجری رو تحمل نکرد و یه مغازه ایجاد نکرد...

یعنی این فرد اطلاعاتش ضعیف بود که اول سرمایه گذاری و کسب سود بعد ساخت خونه...این اول خونه ساخت حالا تا عمر داره داره پولشو میده فرصت رشد اقتصادی رو هم از خودش گرفته...پس احساس فرد از اطلعاتش نشات میگیره...

[sr hesabi]

اما احساسات این اطلاعات و واقعیات رو با یک اشاره کنار میزنه و تو ذهن اینجوری میگه که بله امسال دیگه جبران میکنم. روزی 20 ساعت درس میخونم ایندفعه دیگه اشنایی دارم با سئوالات و.... ولی خب مسلمه این این تصمیم برمبنای یکسری دروغ که خود شخص به خودش گفته گرفته شده. در اون زمان تصمیم خیال میکنه بهترین تصمیم رو گرفته. اما هر چی به جلو میره با واقعیات بیشری مواجه میشه که احساس پشیمونی رو کم کم به همراه داره.
موفق باشید.

سلام


خب شما از کجا میدونید که اون دانشگاه معمولی ارزش رفتن داشته باشه؟
و از کجا میدونید که سال دوم نشستن یه احساس دروغه و پشیمانی به دنبال داره؟

[M@hdi42]

سلام


خب شما از کجا میدونید که اون دانشگاه معمولی ارزش رفتن داشته باشه؟
و از کجا میدونید که سال دوم نشستن یه احساس دروغه و پشیمانی به دنبال داره؟

سلام امیر جان. فرض رو بر این گرفتیم شخص توانایی کمی داره و بدون توجه به این امر سال دوم هم امتحان میده . در حالی که ممکنه همین دانشگاه متوسط رو هم نیاره.بحث چیز دیگه ایه.

[sr hesabi]

سلام امیر جان. فرض رو بر این گرفتیم شخص توانایی کمی داره و بدون توجه به این امر سال دوم هم امتحان میده . در حالی که ممکنه همین دانشگاه متوسط رو هم نیاره.بحث چیز دیگه ایه.

ببخشید ، پریدم تو بحث
واسم سوال شد
یه دفعه
و ممنون بابت اینکه جواب دادید

[M@hdi42]

ببخشید ، پریدم تو بحث
واسم سوال شد
یه دفعه
و ممنون بابت اینکه جواب دادید

خب فروم هم هدفش پاسخ به سئوالاته دیگه امیر جان

وظیفه بود

[نارون1]

پیش بینی احساسات ناشی از باور های اشتباهی ست که ما از آینده داریم و در ضمیر ناخوداگاه مان وجود دارد

برای مثال فردی در هنگام انجام عمل یا قبل از آن شکست خود را تصور می کند این فرد ممکن است در ضمیر ناخودآگاهش این باور لانه کرده باشد که من نمی توانم ، من مثل دیگران مهارت ندارم

نکته ی مهم این است که باید در حال زندگی کرد و آینده را واگذار کنیم به آینده

این پیش بینی کاری ست اشتباه و خود پیش بینی هم عملا همیشه به وقوع نمی پیوندد چرا که با واقعیت ها مطابقت ندارد اما می تواند فعالیت اون فرد را مختل کنه و باعث بشه اون عمل به بهترین شکل صورت نگیره

پشیمان بود از عملی هم میتونه به خاطر دو دلیل باشه

1- در اینده به طور منطقی متوجه کاستی ها و خطای در ایده های گذشته می شویم

2- فرد علاوه بر آنکه یاد نگرفته است در حال زندگی کند غصه ی آینده را در گذشته می خورد و پشیمانی گذشته را در آینده( که توسط آن دسته صورت می گیرد که احساس خود را در آینده پیش بینی می کرده اند)

سلام

این باورهای اشتباه چطور در فرد رشد کرده ؟؟

[نارون1]

سلام .باتشکر از نارون1 بابت این موضوع.

خب این فکرو قضیه که احساس کنید چیزی در آینده برات بهتر وبه صلاح شماست با چند چیز تناقض داره. اولین تناقض اینه که احساسات معمولا تضمینی نیست همراه با منطق باشه. یعنی اطلاعات ورودی از یک موضوع که به شخص میرسه از دید احساس یک مشت اطلاعات اظافی به حساب میاد. پس احساسات یک ماشین حسابی هست که هرجور که خود انسان توجیه کنه جواب رو بدست میاره. خب مسلما جوابی که بدست میاد تضمینی نیست که در عالم واقعیت به صلاح یک شخص باشه.

مثالی بزنم روشن بشه مسئله. فرضا شخصی در کنکور رتبه ضعیفی بدست میاره.خب رتبش اونقدر هست که یک دانشگاه معمولی بره. واقعیت ها واطلاعات ورودی اینه که اگر برای سال بعد صبر کنی یک سال به هدر میره. ممکنه همین دانشگاه معمولی هم قبول نشی. ممکنه دروس تکراری باشه. ساعت مطالعه من کمه و و و ...

اما احساسات این اطلاعات و واقعیات رو با یک اشاره کنار میزنه و تو ذهن اینجوری میگه که بله امسال دیگه جبران میکنم. روزی 20 ساعت درس میخونم ایندفعه دیگه اشنایی دارم با سئوالات و.... ولی خب مسلمه این این تصمیم برمبنای یکسری دروغ که خود شخص به خودش گفته گرفته شده. در اون زمان تصمیم خیال میکنه بهترین تصمیم رو گرفته. اما هر چی به جلو میره با واقعیات بیشری مواجه میشه که احساس پشیمونی رو کم کم به همراه داره.

موفق باشید.

سلام

چیکار کنیم که به احساساتمون ضمانت بیشتری بدیم و برای اطلاعات وروردی فیلتر قوی بذاریم ؟

[M@hdi42]

سلام

چیکار کنیم که به احساساتمون ضمانت بیشتری بدیم و برای اطلاعات وروردی فیلتر قوی بذاریم ؟

سلام
خب باید به نظر من کنترل بیشتر بر احساسات میتونه عامل اصلی باشه. هر چه احساسات گذری رو بیشتر بر روش تسلط داشته باشیم از اون ور قوه عقلانیت با احساساتمون بیشتر تلفیق میشه و ترکیبی از علاقه وشور با دور اندیشی و منطق همراه شده و دو نتیجه بدست میاد یکی رضایت از کاری که انجام میدیم و بسیار با علاقه اولیه شروعش میکنیم ویکی رضایت پایانی از نتیجه کار وعدم پشیمانی برای فرد .چون جز علاقه, فرمول منطق نیز در این کار دخیل بوده البته هر چه بیشتر احساسات رو کنترل کنیم نتیجه بهتر بدست میاد البته منطق بیش از حد هم باعث میشه شاید اون کار به سودمون باشه اما چون احساس علاقه درش دخیل نیست اون کار محکوم به شکست بشه. پس در موقع خودش منطق به خرج بدیم ودر موقع خودش احساسات رو دخیل کنیم. که نتیجه کار پشیمان کننده نباشه.

[Majid_GC]

سلام

این باورهای اشتباه چطور در فرد رشد کرده ؟؟

سلام

جامعه ، خانواده ، مذهب ، اطرافیان و ... باعث می شوند ناخواسته باوری رو در ناخودآگاه ما ثبت کنند

مثلا فردی ممکنه هروقت زنگ تلفن بخوره فکر میکنه یه اتفاق ناگوار براش قرار بیفته مطمئنا این فرد یه باور اشتباه در ناخوداگاه ش وجود داره که باعث میشه یه چنین احساساتی رو پیش بینی کنه

به نظر شما سعی در تغییر دادن نگاه جامعه و اطرافیان برای جلوگیری از ثبت کردن چنین باور هایی در ما راهکار مناسبی ست ؟