F.PHYSICIST
18th June 2011, 01:20 PM
هابل، هابل را رصد می کند
http://www.nojum.ir/files/articles/97.jpg
[1390/03/11]
ستاره متغیر هابل 1 به ادوین هابل کمک کرد تا نشان دهد که آنچه گمان میرفت "سحابی" آندرومدا باشد در حقیقت کهکشانی مجزا است. اکنون تلسکوپ فضایی هابل به رصد این ستاره تاریخ ساز مشغول است.
از بین میلیاردها ستارهای که در پهنه گیتی وجود دارند، تلسکوپ فضایی هابل مشغول رصد ستارهای است که در سال ۱۹۲۳ مسیر ستارهشناسی معاصر را تغییر داد. نام این ستاره «متغیر هابل ۱» است و در فاصله ۲ میلیون سال نوری از زمین و در بخش بیرونی کهکشان آندرومدا واقع شده است. این ستاره متعلق به گونه خاصی از متغیرها به نام متغیرهای قیفاووسی است که معمولا به عنوان معیاری برای سنجش فواصل عظیم کیهانی به کار میروند.
این ستاره به ادوین هابل کمک کرد تا نشان دهد آندرومدا بیرون از کهکشان راه شیری واقع شده است. این در حالی است که پیش از کشف این ستاره، بسیاری از اخترشناسان، از جمله هارلو شیپلی (Harlow Shapely) باور داشتند که آندرومدا یک سحابی چرخشی و بخشی از کهکشان راه شیری است. دیگران البته چندان مطمئن نبودند. حتی در سل ۱۹۲۰ شیپلی و اخترشناس دیگری به نام هبر کرتیس (Heber Curtis) جلسهٔ بحثی راجع به هویت حقیقی این «سحابی» برگزار کردند. اما این ادوین هابل بود که چند سال بعد با کشف ستاره متغیر هابل ۱ سرانجام به این بحث خاتمه داد.
پس از کشف این ستاره متغیر، ادوین هابل نامه ای به شیپلی فرستاد که حاوی منحنی تغییرات نوری ستاره بود. بعد از مطالعه این نامه شیپلی به یکی از همکارانش گفته بود: «این نامه ای است که جهان من را خراب کرد». در حقیقت با این اکتشاف مشخص شد که جهان جای به مراتب بزرگتری است.
http://www.nojum.ir/files/photo/1105/aa6f5188ef3d43048efafd6f23763c1e.jpg
به منظور بزرگداشت این کشف برجسته، گروهی از اخترشناسان عضو پروژه «میراث هابل» از موسسه علوم تلسکوپ فضایی، به همراه اعضای انجمن آمریکایی رصدگران ستارههای متغیر (AAVSO)، به مطالعه مجدد این ستاره پرداختند. اعضای AAVSO ستاره را به مدت ۶ ماه زیر نظر گرفتند تا منحنی تغییرات نوری آن را به دست آورند. با توجه به این منحنی و با استفاده از تلسکوپ هابل، تیم پروژه میراث هابل از این ستاره متغیر در روشنترین و تاریکترین وضعیتش عکسبرداری کردند.
مکس مچلر (Max Mutchler) از اعضای تیم میراث هابل معتقد است: «این مشاهدات نشان می دهد که متغیرهای قیفاووسی هنوز هم در کانون توجه قرار دارند. اخترشناسان با استفاده از این متغیرها می توانند فاصله کهکشانهای به مراتب دورتر از آمدرومدا را اندازه گیری نمایند. این متغیرها اولین پلههای نردبانی هستند که اخترشناسان آن را نردبان فاصله کیهانی می خوانند».
کشف متغیر هابل ۱ توسط ادوین هابل اولین قدم حیاتی در پرده برداری از ابعاد واقعی و بزرگ کیهان بود. ادوین هابل همچنین توانست متغیرهای قیفاووسی بسیاری در کهکشانهای دیگر کشف کند و به کمک آنها فاصله ما تا این کهشکانها را تخمین بزند. به دست آوردن سرعت حرکت این کهکشانها بعدها منجر به مهمترین یافته او مبنی بر انبساط جهان شد.
http://www.nojum.ir/files/articles/97.jpg
[1390/03/11]
ستاره متغیر هابل 1 به ادوین هابل کمک کرد تا نشان دهد که آنچه گمان میرفت "سحابی" آندرومدا باشد در حقیقت کهکشانی مجزا است. اکنون تلسکوپ فضایی هابل به رصد این ستاره تاریخ ساز مشغول است.
از بین میلیاردها ستارهای که در پهنه گیتی وجود دارند، تلسکوپ فضایی هابل مشغول رصد ستارهای است که در سال ۱۹۲۳ مسیر ستارهشناسی معاصر را تغییر داد. نام این ستاره «متغیر هابل ۱» است و در فاصله ۲ میلیون سال نوری از زمین و در بخش بیرونی کهکشان آندرومدا واقع شده است. این ستاره متعلق به گونه خاصی از متغیرها به نام متغیرهای قیفاووسی است که معمولا به عنوان معیاری برای سنجش فواصل عظیم کیهانی به کار میروند.
این ستاره به ادوین هابل کمک کرد تا نشان دهد آندرومدا بیرون از کهکشان راه شیری واقع شده است. این در حالی است که پیش از کشف این ستاره، بسیاری از اخترشناسان، از جمله هارلو شیپلی (Harlow Shapely) باور داشتند که آندرومدا یک سحابی چرخشی و بخشی از کهکشان راه شیری است. دیگران البته چندان مطمئن نبودند. حتی در سل ۱۹۲۰ شیپلی و اخترشناس دیگری به نام هبر کرتیس (Heber Curtis) جلسهٔ بحثی راجع به هویت حقیقی این «سحابی» برگزار کردند. اما این ادوین هابل بود که چند سال بعد با کشف ستاره متغیر هابل ۱ سرانجام به این بحث خاتمه داد.
پس از کشف این ستاره متغیر، ادوین هابل نامه ای به شیپلی فرستاد که حاوی منحنی تغییرات نوری ستاره بود. بعد از مطالعه این نامه شیپلی به یکی از همکارانش گفته بود: «این نامه ای است که جهان من را خراب کرد». در حقیقت با این اکتشاف مشخص شد که جهان جای به مراتب بزرگتری است.
http://www.nojum.ir/files/photo/1105/aa6f5188ef3d43048efafd6f23763c1e.jpg
به منظور بزرگداشت این کشف برجسته، گروهی از اخترشناسان عضو پروژه «میراث هابل» از موسسه علوم تلسکوپ فضایی، به همراه اعضای انجمن آمریکایی رصدگران ستارههای متغیر (AAVSO)، به مطالعه مجدد این ستاره پرداختند. اعضای AAVSO ستاره را به مدت ۶ ماه زیر نظر گرفتند تا منحنی تغییرات نوری آن را به دست آورند. با توجه به این منحنی و با استفاده از تلسکوپ هابل، تیم پروژه میراث هابل از این ستاره متغیر در روشنترین و تاریکترین وضعیتش عکسبرداری کردند.
مکس مچلر (Max Mutchler) از اعضای تیم میراث هابل معتقد است: «این مشاهدات نشان می دهد که متغیرهای قیفاووسی هنوز هم در کانون توجه قرار دارند. اخترشناسان با استفاده از این متغیرها می توانند فاصله کهکشانهای به مراتب دورتر از آمدرومدا را اندازه گیری نمایند. این متغیرها اولین پلههای نردبانی هستند که اخترشناسان آن را نردبان فاصله کیهانی می خوانند».
کشف متغیر هابل ۱ توسط ادوین هابل اولین قدم حیاتی در پرده برداری از ابعاد واقعی و بزرگ کیهان بود. ادوین هابل همچنین توانست متغیرهای قیفاووسی بسیاری در کهکشانهای دیگر کشف کند و به کمک آنها فاصله ما تا این کهشکانها را تخمین بزند. به دست آوردن سرعت حرکت این کهکشانها بعدها منجر به مهمترین یافته او مبنی بر انبساط جهان شد.